ബലഹീനനാകും എന്നെ
താങ്ങും നല്ല നാഥനെ
പല കോടി സ്തോത്രം പാടി
നിന്നെ വാഴ്ത്തിടുന്നു ഞാൻ
സ്തോത്രം സ്തോത്രമെന്നും സ്തോത്രമേ
എന്നെത്തേടി നീ മന്നിൽ വന്നെന്നോ
എന്നെ സ്നേഹിച്ചാകയാൽ തൻ ജീവൻ തന്നെന്നോ
അറിവുകേടുകൾ അധികമുണ്ടെന്നിൽ
അറിഞ്ഞു നീ നിൻ അരികിലെന്നെ
ചേർത്തണയ്ക്കണേ
തോൽവിയേയുള്ളു എന്നിലോർക്കുകിൽ
കാൽവറിയിലെ വിജയി
നീയെൻ കൈ പിടിക്കണോ
സേനയാലല്ല സ്നേഹത്താലല്ലോ
ജയകിരീടമണിഞ്ഞു വാഴും
രാജൻ നീയല്ലോ
ഒരിക്കൽ നിന്നെ ഞാൻ നേരിൽ കണ്ടിടും
ശരിക്ക് തീരുമന്നു മാത്രമെൻ
വിഷാദങ്ങൾ
Balahīnanākuṁ enne
Thāṅgum nalla nāthane
Pala koḍi sthōtram pāḍi
Ninne vāzhthṭhiduṁ ñjaān
Sthōtram sthōtramennum sthōtrame
Ennethedi nī mannil vannennō
Enne snehichākayāl than jīvan thannenno
Arivukēṭukaḷ adhikamundennil
Ariñju nī nin arikilenne
Chērthāṇaykkaṇe
Thōlviyeyuḷḷu ennil ōrkkukil
Kālvaryile vijayi
Nī en kai pidikkaṇō
Sēnāyālalla snehathālallō
Jayakireedamaṇiñju vāzhum
Rājan nīyallō
Oṟikkal ninne ñjaān nēril kaṇdidum
Sharikkŭ theerumannu mātram en
Viṣādhaṅgaḷ