എൻ കഥനഭാരം വഹിച്ചവനെ
എൻ ദുംഖത്തിൻ നുകം നീ ചുമന്നവനെ
നിൻ സ്നേഹം എത്രയോ അതുല്യമേ
നിൻ ദയ എത്രയോ അഗാധമേ
പാപത്തിൻ ദാസനായി ജീവിച്ചപ്പോൾ
പാവന നിണം ചിന്തി വീണ്ടെടുത്തു
ആ സ്നേഹമെത്രയോ ആശ്ചര്യമേ
ആ ദയ എത്രയോ അഗാധമേ
ഭാരങ്ങൾ ക്ലേശങ്ങൾ വന്നിടുമ്പോൾ
വലങ്കരം പിടിച്ചെന്നെ നടത്തിടുന്നു
ആ സ്നേഹമെത്രയോ അതുല്യമേ
ആ കരുതൽ എത്രയോ അഗാധമേ
നിന്ദകൾ നിറഞ്ഞ ലോകത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ
നിന്ദകൾ അകറ്റി വീണ്ടെടുത്തു
ആ സ്നേഹം എത്രയോ അതുല്യമേ
ആ സ്നേഹമെത്രയോ അഗാധമേ
En kathanabhaaram vahichavane
En dukhathin nukam nee chumannavane
Nin sneham ethrayo athulyame
Nin daya ethrayo agadhame
Paapathin daasanayi jeevichappol
Paavana ninam chinthi veendeduthu
Aa snehame ethrayo aascharyame
Aa daya ethrayo agadhame
Bhaarangal kleshangal vannidumbol
Valangaram pidichenne nadathidunnu
Aa snehhame ethrayo athulyame
Aa karuthal ethrayo agadhame
Nindhakal niranja lokathil ninn enne
Nindhakal akatti veendeduthu
Aa snehham ethrayo athulyame
Aa snehhame ethrayo agadhame
Click a stanza to preview here.