എനിക്കൊത്താശ വരും പർവ്വതം
കർത്താവേ നീ മാത്രമെന്നാളുമേ
ആകാശ ഭൂമികൾക്കെല്ലാം
ആദിഹേതുവതായവൻ നീയേ
ആശ്രയം നിന്നിലായതു മുതലെൻ
ആധികളകന്നു പരാ
എൻ കൺകളുയർത്തി ഞാൻ നോക്കും
എൻകർത്താവേ നിൻദയക്കായി
എണ്ണിയാൽ തീരാ നന്മകൾ തന്നു
എന്നെയനുഗ്രഹിക്കും
എൻ കാൽകൾ വഴുതാതനിശം
എന്നെ കാത്തിടുന്നവൻ നീയേ
കൃപകൾ തന്നും തുണയായ് വന്നും
നടത്തുന്നത്ഭുതമായ്
എൻദേഹം മണ്ണിൽ മറഞ്ഞാലും
ഞാൻ ജീവനോടിരുന്നാലും
നീ വരും നാളിൽ നിന്നോടണഞ്ഞ
ന്നാനന്ദിച്ചാർത്തിടും ഞാൻ
Enikkothasha varum parvvatham
Karthaave nee maathramennalume
Aakaasha bhoomikalekellam
Aadhi hethuvathayavan neeye
Aashrayam ninnil aayathu muthalen
Aadhikalakannu para
En kankal uyarthi njan nokkum
En Karthaave nin daykkayi
Enniyal theera nanmakal thannu
Enney anugrahikkum
En kaalkal vazhuthaathanisham
Enne kaathidunavan neeye
Kripakal thannum thunayaay vannum
Nadathunnath bhuthamaay
En deham mannil maranjaalum
Njan jeevanodirunnalum
Nee varum naalil ninnodananjna
Nnaanandicharthidum njan
Click a stanza to preview here.