കാൽവരി കുന്നിൽ
കാൽവരി കുന്നിൽ നാഥൻ
യാഗമായ് മാറി
അന്ന് കാൽനടയായി നാഥൻ
മലമുകൾ ഏറി
അന്ന് ജീവനേകുവാനായ്
എന്തു പാട് പെട്ടു നീ
എന്റെ ജീവനായവനെ
നീ എൻ ആശയെന്നുമേ
കാൽവരി കുന്നിൽ
മരകുരിശുമായ് നാഥൻ
മലമുകൾ ഏറി
മനസ്സറകളിൽ എന്നും
വാഴുവാനായി
മരകുരിശുമായ് നാഥൻ
മലമുകൾ ഏറി
മനസ്സറകളിൽ എന്നും
വാഴുവാനായി
Kaalvari kunnil
Kaalvari kunnil naathan
Yaagamaayi maari
Annu kaalnadaiyaayi naathan
Malamukal eri
Annu jeevanekuvaanaayi
Enthu paadu pettu nee
Ente jeevanaayavane
Nee en aashayennume
Kaalvari kunnil
Marakurishumaayi naathan
Malamukal eri
Manassaragalil ennum
Vaazhuvaanaayi
Marakurishumaayi naathan
Malamukal eri
Manassaragalil ennum
Vaazhuvaanaayi
Click a stanza to preview here.