മനമേ പക്ഷിഗണങ്ങളുണർന്നിതാ പാടുന്നു ഗീതങ്ങൾ
മനമേ നീയുമുണർന്നിട്ടേശു പരനെപാടി സ്തുതിക്ക
മനമേ നിന്നെപരമോന്നതൻ പരിപലിക്കുന്നതിനെ
നിനച്ചാൽ നിനക്കുഷസ്സിൽ കിടന്നുറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞിടുമോ
മൃഗജാലങ്ങളുണർന്നീടുന്ന സമയത്തു നീ കിടന്നു
മൃഗത്തെക്കാളും നിർവിചാരിയായുറങ്ങാതെന്റെ മനമേ
മരത്തിൻ കൊമ്പിലിരിക്കും പക്ഷിയുരയ്ക്കും ശബ്ദമതു കേട്ടുറക്കം തെളിഞ്ഞുടനെ
നിന്റെ പരനെപാടി സ്തുതിക്ക
പരനേശുതാനതിരാവിലെ തനിയെ ഒരുവനത്തിൽ
പരിചോടുണർന്നെഴുന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചതു നീ ചിന്തിച്ചിടുക
ഒരു വാസരമുഷസ്സായപ്പോൾ പീലാത്തോസിന്റെ അരികിൽ
പരനേശുവൊരജംപോൽ നിന്ന നില നീ ചിന്തിച്ചിടുക
പരനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ പത്രോസതിരവിലെ സമയേ
പെരുത്ത ദുഃഖം നിറഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങി പൊട്ടികരഞ്ഞു
മറിയാമതിരാവിലെശുവേ കണാഞ്ഞിട്ടുള്ളം തകർന്നു
കരയുന്നതെന്തതുല്യ സ്നേഹം മനമേ നിനക്കതുണ്ടോ
Maname pakshiganangal unarnnitha paadunnu geethangal
Maname neeyum unarnnittu Yeshu parane paadi sthuthikka
Maname ninne paramonnathan paripalikkunnathine
Ninachal ninakku shassil kidannurangaan kazhiyumo
Mrugajalangall unarnneedunna samayathu nee kidannu
Mrugathekkalum nirvichariyayurangathe ente maname
Marathin kombil irikkum pakshiyuraykkum shabdamathu ketturakkam thelinjudane
Ninte parane paadi sthuthikka
Paraneshuthaan thiraavile thaniye oruvanathil
Parichod unarnnezhunnu prarthichathu nee chinthichiduka
Oru vasaram ussassayaappol Pilathosinre arikil
Paraneshuvoorajam pol ninna nila nee chinthichiduka
Parane thallipparanja Pathros thiravile samaye
Perutha dukham niranju purathrangi pottikaranju
Maryam thiraavileshve kananjittullam thakarannu
Karyunnathenthathulya sneham maname ninakkatundo
Click a stanza to preview here.