ഓരോ നാളിലും പിരിയാതന്ത്യത്തോളം
ഓരോ നിമിഷവും കൃപയാൽ നടത്തീടുമേ
ഞാൻ അങ്ങേ സ്നേഹിക്കുന്നു
എൻ ജീവനെക്കാളെന്നും
ആരാധിക്കും അങ്ങേ ഞാൻ
ആത്മാർത്ഥ ഹൃദയമോടെ
എന്നെ സ്നേഹിക്കും സ്നേഹത്തിന്റെ ദൈവമേ
എന്നെ സ്നേഹിച്ച സ്നേഹത്തിൻ ആഴമതിൻ
വൻ കൃപയെ ഓർത്തീടുമ്പോൾ എന്തുണ്ട് പകരം കാണിച്ചു
രക്ഷിതാവ് പാനപാത്രം ഉയർത്തും ഞാൻ നന്ദിയോടെ
പെറ്റ തള്ളയും സ്നേഹിതർ തള്ളീടിലും
ജീവൻ നൽകി ഞാൻ സ്നേഹിച്ചോർ വെറുത്തീടിലും
നീയെന്റേതെന്നു ചൊല്ലി വിളിച്ചു എൻ ഓമനപ്പേർ
തിരുനാമം മഹത്വത്തിനായ് വളർത്തിയില്ലല്ലോ
ദൈവമല്ലേ നിന്നെ ഉയർത്തീടും
ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു ഞാൻ
Oro naalum piriyathanthyatholam
Oro nimishavum kripayal nadatheedume
Njan ange snehikkunnu
En jeevanekkalum
Aaradhikkum ange njan
Athmartha hrudayamode
Enne snehikkum snehathinte daivame
Enne snehicha snehathin aazhamathin
Van kripaye orthheedumpol enthundu pakaram kaanichu
Rakshithav panapathram uyarthum njan nandiyode
Petta thallayum snehithar thalleedilum
Jeevan nathi njan snehichor verutheedilum
Neeyente thennu cholli vilichu en omanapper
Thirunamam mahathwathinay valarthiyillallo
Daivamalle ninne uyartheedum
Njan ninne snehikkunnu njan
Click a stanza to preview here.