ഓരോനാളിലും പിരിയാതന്ത്യത്തോളം
ഓരോ നിമിഷവും കൃപയാല് നടത്തീടുമേ
ഞാന് അങ്ങേ സ്നേഹിക്കുന്നു
എന് ജീവനെക്കാളെന്നും
ആരാധിക്കും അങ്ങേ ഞാന്
ആത്മാര്ത്ഥ ഹൃദയമോടെ
എന്നെ സ്നേഹിക്കും സ്നേഹത്തിന് ഉടയവനെ
എന്നെ സ്നേഹിച്ച സ്നേഹത്തിന് ആഴമതിന്
വന് കൃപയെ ഓര്ത്തീടുമ്പോള്
എന്തുണ്ട് പകരം നല്കാന്
രക്ഷയിന് പാനപാത്രം ഉയര്ത്തും
ഞാന് നന്ദിയോടെ
പെറ്റോരമ്മയും സ്നേഹിതര് തള്ളീടിലും
ജീവന് നല്കി ഞാന് സ്നേഹിച്ചോര്
വെറുത്തീടിലും
നീയെന്റേതെന്നു ചൊല്ലി വിളിച്ചു
എന് ഓമനപ്പേര്
വളര്ത്തിയിന്നോളമാക്കി
തിരുനാമ മഹത്വത്തിനായ്
Oronaalilum piriyaathanthyatholam
Oro nimishavum kripayaal nadatheedume
Njaan ange snehikkunnu
En jeevanekkaalennum
Aaraadhikkum ange njaan
Aathmaartha hridhayamode
Enne snehikkum snehathin udayavane
Enne snehicha snehathin aazhamathin
Van kripaye ortheedumbol
Enthundu pakaram nalkaan
Rakshayude paanapaathram uyarthum
Njaan nandhiyode
Pettorammayum snehithar thalleedilum
Jeevan nalki njaan snehichor
Verutheedilum
Neeyentethennu cholli vilichu
En omanapper
Valarthiyinnolamaakki
Thirunaama mahathvathinaay
Click a stanza to preview here.