യാക്കോബിൻ വല്ലഭൻ മാറാത്തവൻ
വാനവും ഭൂമിയും മാറിയാലും
വിശ്വസ്തനവൻ ദയ എന്നുമുള്ളത്
ഇന്നോളമെൻ മരുയാത്രയിൽ
വർണ്ണീച്ചീടുമേ ഘോഷിച്ചാർക്കുമേ
നാഥനവൻ മമ പാതയിൽ
വലം കരം തന്നെന്നെ നടത്തുന്നതാൽ
പാറയാം യാഹവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടോൻ
യുദ്ധത്തിനായ് എന്റെ കൈകളേയും
പോരിനായ് അവൻ എന്റെ വിരലിനെയും
അഭ്യസിപ്പിക്കുന്നു തൻ കൃപയാൽ
കരയുവാൻ കണ്ണുള്ള കാലമെല്ലാം
കരുതീടും കനിഞ്ഞവൻ കണ്മണിപോൽ
ആപത്തിലും എന്റെ രോഗത്തിലും
നാലാമനായ് അവൻ വന്നുചേരുമേ
ദൈവമാം രാജാവേ അങ്ങേ പുകഴ്ത്തുന്നു
നാൾതോറും നിൻ തിരുനാമത്തെ വാഴ്ത്തുന്നു
ഉന്നതനേ യാഹേ നിത്യം സ്തുത്യനേ
ആർത്തിയോടെ ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നേ
Yaakkobin Vallabhan maaraaththavan
Vaanavum bhoomiyum maariyālum
Vishwasthan avan daya ennumullathu
Innolamen maruyaathrayil
Varnneechheedume ghoshichchaarkkume
Naathanavan mama paathayil
Valam karam thannenne nadathunnathaal
Paarayaam Yaahavan vaazhthappettōn
Yuddhathinaayi ente kaikaleyum
Porinaayi avan ente viralineyum
Abhyasippikkunnu than krupayaal
Karayuvaan kannulla kaalamellaam
Karutheedum kaninjavan kanmanipol
Aapaththilum ente rogaththilum
Naalaamanayi avan vannucherume
Daivamaam raajaave ange pukazhthunnu
Naalthorum nin thirunaamathe vaazhthunnu
Unnathane Yaahē nithyam stuthyane
Aarthiyode njangal aaraadhikkunnē
Click a stanza to preview here.