മൺമയമാം ഈയുലകിൽ കാണ്മതുമായ
വൻ മഹിമ ധനം സുഖങ്ങൾ സകലവും മായാ

മന്നിൽ നമ്മൾ ജീവിതമോ പുല്ലിനെപ്പോലെ
ഇന്നുകണ്ടു നാളെ വാടും പൂക്കളെപ്പോലെ

ധാന്യം ധനം ലാഭം കീർത്തി ഹാ നഷ്ടമാകും
മാന്യമിത്രരാകെ നമ്മെ പിരിഞ്ഞിനിം പോകും

എഴുപതോ ഏറെയായാൽ എൺപതു മാത്രം
നീളും ആയുസ്സ് അതു നിനച്ചാൽ കഷ്ടതമാത്രം

ലോക മരുഭൂവിൽ മർത്യനാശ്രയം തേടി
ശോക കൊടും വെയിലിലയോ വീഴുന്നു വാടി

ദൈവമക്കൾ നമുക്കു സ്വർഗ്ഗം ഹാ സ്വന്തദേശം
കേവലമിപ്പാരിടമോ വെറും പരദേശം