നന്ദിയാലെന്നുള്ളം പൊങ്ങുന്നേ
വല്ലഭാ നിൻ കൃപയോർക്കുമ്പോൾ

വർണ്ണിച്ചിടാൻ സാദ്ധ്യമല്ലത്
എൻ ജീവിതത്തിൽ ചെയ്ത ക്രിയകൾ

വൻ ശോധനവേളയിൽ
തീച്ചൂളയിൻ നടുവിൽ

ചാരത്തണഞ്ഞു രക്ഷിച്ച
മമ കാന്തനെ നിൻ

സ്നേഹമോർക്കുമ്പോൾ
ഈ ലോകം തരാത്ത ശാന്തി എൻ

ഹൃത്തേ നിറച്ചു സ്നേഹവാൻ എന്നും
കാത്തിടുന്നെന്നെ നിത്യം

കാന്തയായ് താൻ കൂടെ വാഴുവാൻ
കൊടും പാപിയായിരുന്നെന്നെ

വൻ ചേറ്റിൽ നിന്നും കയറ്റി
ക്രിസ്തുവാകും പാറമേൽ നിർത്തി

പുത്തൻ പാട്ടുമെന്റെ
നാവിൽ തന്നതാൽ