നീയെൻ സ്വന്തം നീയെൻ പക്ഷം നീറും വേളകളിൽ
ആഴിയിൻ ആഴങ്ങളിൽ ആലംബം നീ എനിക്ക്
ചൂരച്ചെടിയിൻ കീഴിലും
നിൻ സാന്നിധ്യമരുളും നാഥനേ

ചൂടേറിയ മരുയാത്രയിൽ
ദാഹത്താലെൻ നാവു വരളുമ്പോൾ
ഹാഗാറിൻ പൈതലിൻ കരച്ചിൽ
കേട്ടവനെന്നാത്മദാഹം തീർത്തിടും

ചതഞ്ഞ ഓട ഒടിക്കാത്തവൻ
പുകയുന്ന തിരിയെ കെടുത്താത്തവൻ
വിലാപങ്ങളെ നൃത്തമാക്കുന്നവൻ
വിടുതലിൻ ദൈവം എന്നേശു