കൂട്ടുകാര് പിരിഞ്ഞിടും സോദരര് കൈവിടും
മാതാ പിതാക്കളും മറന്നു പോകും
മരണത്തിന് കൂരിരുള് താഴ്വര കഴിവോളം
പിരിയാതെന് കൂടവേ പാര്ത്തിടും താന്
പിരിയാത്ത സ്നേഹിതാ തീരാത്ത പ്രേമമേ
നീയെന്റെ നിത്യാവകാശമല്ലോ
ഈ ഭൂവില് മാത്രമോ നിത്യ യുഗങ്ങളിലും
എന് പ്രേമ കാന്തനായ് നീ വന്നിടുമേ
നിത്യമാം സ്നേഹത്തിന് ആഴമുയരവും
നീളവും വീതിയും ആരാഞ്ഞിടാം
ഇഷ്ടരില് നിന്നെല്ലാം തിരഞ്ഞെടുത്തോ എന്നെ
ശുദ്ധരോടൊത്ത് വസിപ്പതിന്നായ്
ഉലകിലെന് അരികിലായ് പ്രിയമായ പലതുണ്ട്
അതിലെല്ലാം പ്രിയമായ പ്രിയനുണ്ട്
എങ്കിലും കാല്വരി സ്നേഹത്തിന് മുന്പിലായ്
അലിഞ്ഞുപോം ഇവയെല്ലാം മഞ്ഞു പോലെ