ప్రియమైన దేవా నా కన్నా తండ్రి
నా ఆత్మ దీపమును వెలిగించిన నాన్న
ఆత్మలో పెల్లుబికిన అంక్రదన కేక

ఆత్మతో సత్యముతో ఆరాధించేదా
అబ్బా తండ్రీ అని ఆరాధించక మౌనముగా నేనెట్లు ఉండగలనయ

ఉండలేనయ్య – నే నుండలేనయ్య

దోషబారితమైన ఆత్మకు ప్రతిగా
దత్త పుత్రత్మను ఇచ్చిన నా తండ్రి
ఏకైక పుత్రునే నాకై వెనుదీయక నీ ప్రేమ మరచి భయమెుందుదునా

నా జీవిత భారం భరియించలేకా
నా అక్కరలన్ని వెక్కిరించుచుండగా
భూమి ఆకాశము సమస్తము నావని
నావన్నియు నీ వన్న మాటే చాలయా

నా పాపము బట్టి రాళ్లూ రువ్వునోయని
ఇంకా దూరంగా నే వచ్చుచుండగా
నాకై పరుగెత్తి నాన్ను హత్తుకొని
ఏ రాయి తాకకుండా అడ్డుగా నిలిచావే