కఠిన హృదయమా కరుగవ దేవుని గడువులు
గని వినవా దెబ్బలు గలిగిన లోబడవా

ఎన్నో గడువులు ఎన్నోమారులు ఎన్నో గడువులు దొరికినను
కన్నుమూసికొని కదలుచునుందువు కనికర కరమునుగని మానవా

సృష్టికర్తకు మ్రొక్కెదవా! తన సృష్టిని గొని పూజించెదవా
సృష్టికర్త విరోధి దయ్యముల చేష్టలెల్ల మంద్రించెదవా

నీరము రక్తముగా మారినను భారముగా క ప్పలు పేలు
జోరీగలు గొప్ప తెగులు వచ్చిన గుణపడెనా ఫరోరాజు!

దద్దురులై బొబ్బలు పొక్కినను హద్దులేక పిడుగులు పడిన
గ్రుద్దినట్లు వడగండ్లు కురిసినను గుణపడెనా ఫరోరాజు

మిడుతల దండులు చెలరేగి యామిగిలిన వాటిని మ్రింగినను
వడివడితడబడు నంధకారమే వచ్చిన గుణపడె నా రాజు

ఘోషపెట్టి దేశమెల్లనేడ్వగ గుంపులుగా జ్యేష్టులు చావ
రోషముతో వెంటబడి నశించి దోషముకై దుఃఖముపడిరే

నష్టము కష్టము కలిగినను మరి నరులును దేవుడె చెప్పినను
ఇష్టపడవు రక్షింపబడుటకై ఇరుకుపడిన నిరుకున జెడిన