Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi
Pinne onnum parayuvanaayi kazhinjathilla
Athrayere nombaram ithrayere naalukal
Utta mithrathod polum chollathothukki

Ullu nonthu neerumpozhum punchirikkuvan
Njan enthere nonthuruki prarthichuvenno
Aarudeyum munpil chennu kaikal neettathe
Maanam kaakkan njan enthere paadupettnno

Vedhanakal onnonnaayi vaathil muttave
Naaduvittu poyalo ennum karuthi
Eesho naathaa nee polum kai vittennu
Njanorthu pokave en kannu niranju

Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi
Pinne onnum parayuvanaayi kazhinjathilla

Njanorale aashrayichen veedu kazhiye
Njanum koodi veenupoyal ellam thakarum
Ere kure nirmalanayi jeevichittumen
Kannuneerin paanapathram neengipoyilla

Nallakaalam koode ninna snehitharellam
Daiva shaapam aanenikkennu vidhichu
Aarum kelkaan ninnilla en dukhangal
Njan ente bhaaramevide irakki vekkum

Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi
Pinne onnum parayuvanaayi kazhinjathilla

Yesuvinte munpil veenu kannirozhukki
Ente sahanangal krushil cherthu tharakkaam
Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi
Pinne ente gathgathangal prarthanayaayi

Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi Pinne onnum parayuvanaayi kazhinjathilla Athrayere nombaram ithrayere naalukal Utta mithrathod polum chollathothukki Ullu nonthu neerumpozhum punchirikkuvan Njan enthere nonthuruki prarthichuvenno Aarudeyum munpil chennu kaikal neettathe Maanam kaakkan njan enthere paadupettnno Vedhanakal onnonnaayi vaathil muttave Naaduvittu poyalo ennum karuthi Eesho naathaa nee polum kai vittennu Njanorthu pokave en kannu niranju Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi Pinne onnum parayuvanaayi kazhinjathilla Njanorale aashrayichen veedu kazhiye Njanum koodi veenupoyal ellam thakarum Ere kure nirmalanayi jeevichittumen Kannuneerin paanapathram neengipoyilla Nallakaalam koode ninna snehitharellam Daiva shaapam aanenikkennu vidhichu Aarum kelkaan ninnilla en dukhangal Njan ente bhaaramevide irakki vekkum Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi Pinne onnum parayuvanaayi kazhinjathilla Yesuvinte munpil veenu kannirozhukki Ente sahanangal krushil cherthu tharakkaam Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi Pinne ente gathgathangal prarthanayaayi

യേശുവെന്ന് വിളിച്ചതെ ഞാൻ കരഞ്ഞു പോയി
പിന്നെ ഒന്നും പറയുവാനായി കഴിഞ്ഞതില്ല
അത്രയേറെ നൊമ്പരം ഇത്രയേറെ നാളുകൾ
ഉറ്റ മിത്രത്തോട് പോലും ചൊല്ലാതൊതുക്കി
Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi
Pinne onnum parayuvanaayi kazhinjathilla
Athrayere nombaram ithrayere naalukal
Utta mithrathod polum chollathothukki

ഉള്ളു നൊന്തു നീരുമ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുവാൻ
ഞാൻ എന്തേരെ നൊന്തുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചുവെന്നോ
ആരുടെയും മുൻപിൽ ചെന്ന് കൈകൾ നീട്ടാതെ
മാനം കാക്കാൻ ഞാനെന്തെരെ പാടുപെട്ടന്നോ
Ullu nonthu neerumpozhum punchirikkuvan
Njan enthere nonthuruki prarthichuvenno
Aarudeyum munpil chennu kaikal neettathe
Maanam kaakkan njan enthere paadupettenno

വേദനകൾ ഒന്നൊന്നായി വാതിൽ മുട്ടവേ
നാടുവിട്ടു പോയാലോ എന്നും കരുതി
ഈശോ നാഥാ നീ പോലും കൈ വിട്ടെന്ന്
ഞാനോർത്തു പോകവേ എൻ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു
Vedhanakal onnonnaayi vaathil muttave
Naaduvittu poyalo ennum karuthi
Eesho naathaa nee polum kai vittennu
Njanorthu pokave en kannu niranju

ഞാനൊരാളെ ആശ്രയിച്ചെൻ വീട് കഴിയെ
ഞാനും കൂടി വീണുപോയാൽ എല്ലാം തകരും
ഏറെ കുറെ നിർമലനായി ജീവിച്ചിട്ടുമെൻ
കണ്ണുനീരിൻ പാനപാത്രം നീങ്ങിപോയില്ല
Njanorale aashrayichen veedu kazhiye
Njanum koodi veenupoyal ellam thakarum
Ere kure nirmalanayi jeevichittumen
Kannuneerin paanapathram neengipoyilla

നല്ലകാലം കൂടെ നിന്ന സ്നേഹിതരെല്ലാം
ദൈവ ശാപം ആണെനിക്ക് എന്ന് വിധിച്ചു
ആരും കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല എൻ ദുഃഖങ്ങൾ
ഞാൻ എന്റെ ഭാരമെവിടെ ഇറക്കി വെക്കും
Nallakaalam koode ninna snehitharellam
Daiva shaapam aanenikkennu vidhichu
Aarum kelkaan ninnilla en dukhangal
Njan ente bhaaramevide irakki vekkum

യേശുവിന്റെ മുൻപിൽ വീണു കണ്ണീരൊഴുക്കി
എന്റെ സഹനങ്ങൾ ക്രൂശിൽ ചേർത്ത് തറക്കാം
യേശുവെന്ന് വിളിച്ചതെ ഞാൻ കരഞ്ഞു പോയി
പിന്നെ എന്റെ ഗത്ഗതങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയായി
Yesuvinte munpil veenu kannirozhukki
Ente sahanangal krushil cherthu tharakkaam
Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi
Pinne ente gathgathangal prarthanayaayi

യേശുവെന്ന് വിളിച്ചതെ ഞാൻ കരഞ്ഞു പോയി പിന്നെ ഒന്നും പറയുവാനായി കഴിഞ്ഞതില്ല അത്രയേറെ നൊമ്പരം ഇത്രയേറെ നാളുകൾ ഉറ്റ മിത്രത്തോട് പോലും ചൊല്ലാതൊതുക്കി Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi Pinne onnum parayuvanaayi kazhinjathilla Athrayere nombaram ithrayere naalukal Utta mithrathod polum chollathothukki ഉള്ളു നൊന്തു നീരുമ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുവാൻ ഞാൻ എന്തേരെ നൊന്തുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചുവെന്നോ ആരുടെയും മുൻപിൽ ചെന്ന് കൈകൾ നീട്ടാതെ മാനം കാക്കാൻ ഞാനെന്തെരെ പാടുപെട്ടന്നോ Ullu nonthu neerumpozhum punchirikkuvan Njan enthere nonthuruki prarthichuvenno Aarudeyum munpil chennu kaikal neettathe Maanam kaakkan njan enthere paadupettenno വേദനകൾ ഒന്നൊന്നായി വാതിൽ മുട്ടവേ നാടുവിട്ടു പോയാലോ എന്നും കരുതി ഈശോ നാഥാ നീ പോലും കൈ വിട്ടെന്ന് ഞാനോർത്തു പോകവേ എൻ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു Vedhanakal onnonnaayi vaathil muttave Naaduvittu poyalo ennum karuthi Eesho naathaa nee polum kai vittennu Njanorthu pokave en kannu niranju ഞാനൊരാളെ ആശ്രയിച്ചെൻ വീട് കഴിയെ ഞാനും കൂടി വീണുപോയാൽ എല്ലാം തകരും ഏറെ കുറെ നിർമലനായി ജീവിച്ചിട്ടുമെൻ കണ്ണുനീരിൻ പാനപാത്രം നീങ്ങിപോയില്ല Njanorale aashrayichen veedu kazhiye Njanum koodi veenupoyal ellam thakarum Ere kure nirmalanayi jeevichittumen Kannuneerin paanapathram neengipoyilla നല്ലകാലം കൂടെ നിന്ന സ്നേഹിതരെല്ലാം ദൈവ ശാപം ആണെനിക്ക് എന്ന് വിധിച്ചു ആരും കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല എൻ ദുഃഖങ്ങൾ ഞാൻ എന്റെ ഭാരമെവിടെ ഇറക്കി വെക്കും Nallakaalam koode ninna snehitharellam Daiva shaapam aanenikkennu vidhichu Aarum kelkaan ninnilla en dukhangal Njan ente bhaaramevide irakki vekkum യേശുവിന്റെ മുൻപിൽ വീണു കണ്ണീരൊഴുക്കി എന്റെ സഹനങ്ങൾ ക്രൂശിൽ ചേർത്ത് തറക്കാം യേശുവെന്ന് വിളിച്ചതെ ഞാൻ കരഞ്ഞു പോയി പിന്നെ എന്റെ ഗത്ഗതങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയായി Yesuvinte munpil veenu kannirozhukki Ente sahanangal krushil cherthu tharakkaam Yesuvennu vilichathe njan karanju poyi Pinne ente gathgathangal prarthanayaayi

യേശുവെന്ന് വിളിച്ചതെ ഞാൻ കരഞ്ഞു പോയി
പിന്നെ ഒന്നും പറയുവാനായി കഴിഞ്ഞതില്ല
അത്രയേറെ നൊമ്പരം ഇത്രയേറെ നാളുകൾ
ഉറ്റ മിത്രത്തോട് പോലും ചൊല്ലാതൊതുക്കി
I called upon Jesus and cried till I fell
Then nothing remained for me to tell
So many pains so many lonely days
Even to my closest friend I could not say

ഉള്ളു നൊന്തു നീരുമ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുവാൻ
ഞാൻ എന്തേരെ നൊന്തുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചുവെന്നോ
ആരുടെയും മുൻപിൽ ചെന്ന് കൈകൾ നീട്ടാതെ
മാനം കാക്കാൻ ഞാനെന്തെരെ പാടുപെട്ടന്നോ
Even when my heart was heavy with tears
I prayed silently through all my fears
Before anyone I did not reach out my hand
I struggled alone to firmly stand

വേദനകൾ ഒന്നൊന്നായി വാതിൽ മുട്ടവേ
നാടുവിട്ടു പോയാലോ എന്നും കരുതി
ഈശോ നാഥാ നീ പോലും കൈ വിട്ടെന്ന്
ഞാനോർത്തു പോകവേ എൻ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു
Each pain knocked softly on my door
I thought I might leave my home and more
Even Jesus seemed to let go of me
I remembered and my eyes overflowed with plea

ഞാനൊരാളെ ആശ്രയിച്ചെൻ വീട് കഴിയെ
ഞാനും കൂടി വീണുപോയാൽ എല്ലാം തകരും
ഏറെ കുറെ നിർമലനായി ജീവിച്ചിട്ടുമെൻ
കണ്ണുനീരിൻ പാനപാത്രം നീങ്ങിപോയില്ല
I trusted one person with my life
If I fell too, all would end in strife
Though I lived so purely every day
The cup of my tears did not move away

നല്ലകാലം കൂടെ നിന്ന സ്നേഹിതരെല്ലാം
ദൈവ ശാപം ആണെനിക്ക് എന്ന് വിധിച്ചു
ആരും കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല എൻ ദുഃഖങ്ങൾ
ഞാൻ എന്റെ ഭാരമെവിടെ ഇറക്കി വെക്കും
Good friends who stayed by me in time
Yet I felt God’s curse was mine
No one came to hear my pains
I wondered where to leave my strains

യേശുവിന്റെ മുൻപിൽ വീണു കണ്ണീരൊഴുക്കി
എന്റെ സഹനങ്ങൾ ക്രൂശിൽ ചേർത്ത് തറക്കാം
യേശുവെന്ന് വിളിച്ചതെ ഞാൻ കരഞ്ഞു പോയി
പിന്നെ എന്റെ ഗത്ഗതങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയായി
Before Jesus I fell and wept
All my sufferings on the cross I kept
I called upon Jesus and cried again
Then my life’s path turned into prayer and gain

യേശുവെന്ന് വിളിച്ചതെ ഞാൻ കരഞ്ഞു പോയി പിന്നെ ഒന്നും പറയുവാനായി കഴിഞ്ഞതില്ല അത്രയേറെ നൊമ്പരം ഇത്രയേറെ നാളുകൾ ഉറ്റ മിത്രത്തോട് പോലും ചൊല്ലാതൊതുക്കി I called upon Jesus and cried till I fell Then nothing remained for me to tell So many pains so many lonely days Even to my closest friend I could not say ഉള്ളു നൊന്തു നീരുമ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുവാൻ ഞാൻ എന്തേരെ നൊന്തുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചുവെന്നോ ആരുടെയും മുൻപിൽ ചെന്ന് കൈകൾ നീട്ടാതെ മാനം കാക്കാൻ ഞാനെന്തെരെ പാടുപെട്ടന്നോ Even when my heart was heavy with tears I prayed silently through all my fears Before anyone I did not reach out my hand I struggled alone to firmly stand വേദനകൾ ഒന്നൊന്നായി വാതിൽ മുട്ടവേ നാടുവിട്ടു പോയാലോ എന്നും കരുതി ഈശോ നാഥാ നീ പോലും കൈ വിട്ടെന്ന് ഞാനോർത്തു പോകവേ എൻ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു Each pain knocked softly on my door I thought I might leave my home and more Even Jesus seemed to let go of me I remembered and my eyes overflowed with plea ഞാനൊരാളെ ആശ്രയിച്ചെൻ വീട് കഴിയെ ഞാനും കൂടി വീണുപോയാൽ എല്ലാം തകരും ഏറെ കുറെ നിർമലനായി ജീവിച്ചിട്ടുമെൻ കണ്ണുനീരിൻ പാനപാത്രം നീങ്ങിപോയില്ല I trusted one person with my life If I fell too, all would end in strife Though I lived so purely every day The cup of my tears did not move away നല്ലകാലം കൂടെ നിന്ന സ്നേഹിതരെല്ലാം ദൈവ ശാപം ആണെനിക്ക് എന്ന് വിധിച്ചു ആരും കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല എൻ ദുഃഖങ്ങൾ ഞാൻ എന്റെ ഭാരമെവിടെ ഇറക്കി വെക്കും Good friends who stayed by me in time Yet I felt God’s curse was mine No one came to hear my pains I wondered where to leave my strains യേശുവിന്റെ മുൻപിൽ വീണു കണ്ണീരൊഴുക്കി എന്റെ സഹനങ്ങൾ ക്രൂശിൽ ചേർത്ത് തറക്കാം യേശുവെന്ന് വിളിച്ചതെ ഞാൻ കരഞ്ഞു പോയി പിന്നെ എന്റെ ഗത്ഗതങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയായി Before Jesus I fell and wept All my sufferings on the cross I kept I called upon Jesus and cried again Then my life’s path turned into prayer and gain