Anbarin nesam aar sollalaagum
Anbarin nesam aar sollalaagum

Thunba agoram thodarnthidum neram

Iduven sareeram iduvenran ratham
Enai ninaindhidumpadi arundumenraare

Pirindidum velaai nerungina thaale
Varundhina seesharkkaai marugi nindraare

Viyaazhaniravinil viyaakulath thodae
Vilambina pothagam marandhidalamo

Sediyum kodiyum pol serndhu thammodae
Mudivu pariyandham nilaippeerenraare

Bhaktarkkaaga paramanai nokki
Meththavum ookkamaai vaendik kondaare

Anbarin nesam aar sollalaagum Anbarin nesam aar sollalaagum Thunba agoram thodarnthidum neram Iduven sareeram iduvenran ratham Enai ninaindhidumpadi arundumenraare Pirindidum velaai nerungina thaale Varundhina seesharkkaai marugi nindraare Viyaazhaniravinil viyaakulath thodae Vilambina pothagam marandhidalamo Sediyum kodiyum pol serndhu thammodae Mudivu pariyandham nilaippeerenraare Bhaktarkkaaga paramanai nokki Meththavum ookkamaai vaendik kondaare

அன்பரின் நேசம் ஆர் சொல்லலாகும்
அன்பரின் நேசம் ஆர் சொல்லலாகும்
Anbarin nesam aar sollalaagum
Anbarin nesam aar sollalaagum

துன்ப அகோரம் தொடர்ந்திடும் நேரம்
Thunba agoram thodarnthidum neram

இதுவென் சரீரம் இதுவென்றன் ரத்தம்
எனை நினைந்திடும்படி அருந்தומென்றாரே
Ithuven sareeram ithu vendran ratham
Enai ninaindhidumpadi arundumendraare

பிரிந்திடும் வேளை நெருங்கின தாலே
வருந்தின சீஷர்க்காய் மறுகி நின்றாரே
Pirindidum velai nerungina thaale
Varundhina seesharkkaai marugi nindraare

வியாழனிரவினில் வியாகுலத் தோடே
விளம்பின போதகம் மறந்திடலாமோ
Viyaazhaniravinil viyaakulath thoade
Vilampina pothagam maranthidalaamo

செடியும் கொடியும் போல் சேர்ந்து தம்மோடே
முடிவு பரியந்தம் நிலைப்பீரென்றாரே
Sediyum kodiyum pol serndhu thammoade
Mudivu pariyantham nilaippeerenraare

பக்தர்கட்காகப் பரமனை நோக்கி
மெத்தவும் ஊக்கமாய் வேண்டிக் கொண்டாரே
Bhaktarkatkaagap paramanai nokki
Meththavum ookkamaai vaendik kondaare

அன்பரின் நேசம் ஆர் சொல்லலாகும் அன்பரின் நேசம் ஆர் சொல்லலாகும் Anbarin nesam aar sollalaagum Anbarin nesam aar sollalaagum துன்ப அகோரம் தொடர்ந்திடும் நேரம் Thunba agoram thodarnthidum neram இதுவென் சரீரம் இதுவென்றன் ரத்தம் எனை நினைந்திடும்படி அருந்தומென்றாரே Ithuven sareeram ithu vendran ratham Enai ninaindhidumpadi arundumendraare பிரிந்திடும் வேளை நெருங்கின தாலே வருந்தின சீஷர்க்காய் மறுகி நின்றாரே Pirindidum velai nerungina thaale Varundhina seesharkkaai marugi nindraare வியாழனிரவினில் வியாகுலத் தோடே விளம்பின போதகம் மறந்திடலாமோ Viyaazhaniravinil viyaakulath thoade Vilampina pothagam maranthidalaamo செடியும் கொடியும் போல் சேர்ந்து தம்மோடே முடிவு பரியந்தம் நிலைப்பீரென்றாரே Sediyum kodiyum pol serndhu thammoade Mudivu pariyantham nilaippeerenraare பக்தர்கட்காகப் பரமனை நோக்கி மெத்தவும் ஊக்கமாய் வேண்டிக் கொண்டாரே Bhaktarkatkaagap paramanai nokki Meththavum ookkamaai vaendik kondaare

அன்பரின் நேசம் ஆர் சொல்லலாகும்
அன்பரின் நேசம் ஆர் சொல்லலாகும்
Who can ever describe the love of the Beloved?
Who can ever describe the love of the Beloved?

துன்ப அகோரம் தொடர்ந்திடும் நேரம்
When the sea of sorrows comes chasing

இதுவென் சரீரம் இதுவென்றன் ரத்தம்
எனை நினைந்திடும்படி அருந்துமென்றாரே
“This is My body, this is My blood,
Eat and remember Me,” He said

பிரிந்திடும் வேளை நெருங்கின தாலே
வருந்தின சீஷர்க்காய் மறுகி நின்றாரே
As the time to part drew near,
He grieved for His disciples

வியாழனிரவினில் வியாகுலத் தோடே
விளம்பின போதகம் மறந்திடலாமோ
On the Thursday night in deep distress,
Could they ever forget His teaching?

செடியும் கொடியும் போல் சேர்ந்து தம்மோடே
முடிவு பரியந்தம் நிலைப்பீரென்றாரே
Like vine and branches joined as one,
“Remain with Me till the end,” He said

பக்தர்கட்காகப் பரமனை நோக்கி
மெத்தவும் ஊக்கமாய் வேண்டிக் கொண்டாரே
For His devotees, turning to the Father,
He prayed with deep earnestness

அன்பரின் நேசம் ஆர் சொல்லலாகும் அன்பரின் நேசம் ஆர் சொல்லலாகும் Who can ever describe the love of the Beloved? Who can ever describe the love of the Beloved? துன்ப அகோரம் தொடர்ந்திடும் நேரம் When the sea of sorrows comes chasing இதுவென் சரீரம் இதுவென்றன் ரத்தம் எனை நினைந்திடும்படி அருந்துமென்றாரே “This is My body, this is My blood, Eat and remember Me,” He said பிரிந்திடும் வேளை நெருங்கின தாலே வருந்தின சீஷர்க்காய் மறுகி நின்றாரே As the time to part drew near, He grieved for His disciples வியாழனிரவினில் வியாகுலத் தோடே விளம்பின போதகம் மறந்திடலாமோ On the Thursday night in deep distress, Could they ever forget His teaching? செடியும் கொடியும் போல் சேர்ந்து தம்மோடே முடிவு பரியந்தம் நிலைப்பீரென்றாரே Like vine and branches joined as one, “Remain with Me till the end,” He said பக்தர்கட்காகப் பரமனை நோக்கி மெத்தவும் ஊக்கமாய் வேண்டிக் கொண்டாரே For His devotees, turning to the Father, He prayed with deep earnestness