TrueAiyoo naan oru paava jenmi aanenae
Aandu ratchith tharulvaai Manuvaelanae
Uyyumpadi dheivamae unnai allaal enakkoar
Othukkida mundoo vaerae

Nal varamaay petra neethi sushi paakkiyam
Jnaanam ellaam izhandhu Manuvaelanae
Solla vedkam aneethi, susikaedu nirpaakiyam
Dhurputhiyum adaindhaen

Maatchi urum singaara vanamaam ena thulathai
Mangu kadaakki naenae Manuvaelanae
Aatchi kolum un sutha aalayamaam en nenjai
Alagai kidam aakkinaen

Unnai muzhu pelathaal naesiyamalai nenjam
Urang konda paavi aanen Manuvaelanae
Ennai nigaraaga en piranei naesiyamal naan
Igalur rindheanaiyaa

Thuppuravaam suththa kannanae un mun innnum
Thunigaramai nadandhu Manuvaelanae
Ippadi jenma kanma paavathaal kaedadaindha
Eaazhai paavik kirangaai

TrueAiyoo naan oru paava jenmi aanenae Aandu ratchith tharulvaai Manuvaelanae Uyyumpadi dheivamae unnai allaal enakkoar Othukkida mundoo vaerae Nal varamaay petra neethi sushi paakkiyam Jnaanam ellaam izhandhu Manuvaelanae Solla vedkam aneethi, susikaedu nirpaakiyam Dhurputhiyum adaindhaen Maatchi urum singaara vanamaam ena thulathai Mangu kadaakki naenae Manuvaelanae Aatchi kolum un sutha aalayamaam en nenjai Alagai kidam aakkinaen Unnai muzhu pelathaal naesiyamalai nenjam Urang konda paavi aanen Manuvaelanae Ennai nigaraaga en piranei naesiyamal naan Igalur rindheanaiyaa Thuppuravaam suththa kannanae un mun innnum Thunigaramai nadandhu Manuvaelanae Ippadi jenma kanma paavathaal kaedadaindha Eaazhai paavik kirangaai

ஐயோ நான் ஒருபாவ ஜென்மி ஆனேனே
ஆண்டு ரட்சித் தருள்வாய் மனுவேலனே
Aiyyo naan oru paava jenmi aanene
Aandu ratchith tharulwaai Manuvaelane

உய்யும்படி தெய்வமே உன்னை அல்லால் எனக்கோர்
ஒதுக்கிட முண்டோ வேறே
Uyyumpadi dheivame unnai allaal enakkor
Odhukkida mundo vere

நல் வரமாய்ப் பெற்ற நீதி சுசி பாக்கியம்
ஞானம் எலாம் இழந்து மனுவேலனே
Nal varamaai petra neethi suchi baakkiyam
Gnaanam elaam izhandhu Manuvaelane

சொல்ல வெட்கம் அநீதி, சுசிகேடு நிர்பாக்கியம்
துர்ப்புத்தியும் அடைந்தேன்
Solla vetkam aneethi, suchikedu nirbaakkiyam
Thurppuththiyum adaindhen

மாட்சி உறும் சிங்கார வனமாம் என துளத்தை
மங்கு கடாக்கி னேனே மனுவேலனே
Maatchi urum singaara vanamaam ena thulaththai
Mangu kadaakki nene Manuvaelane

ஆட்சி கொளும் உன் சுத்த ஆலயமாம் என் நெஞ்சை
அலகைக் கிடம் ஆக்கினேன்
Aatchi kolum un suththa aalayamaam en nenjai
Alagaik kidam aakkinen

உன்னை முழுப் பெலத்தால் நேசியாமலே நெஞ்சம்
உரங் கொண்ட பாவி ஆனேன் மனுவேலனே
Unnai muzhup belaththaal nesiyaamale nenjam
Urang konda paavi aanen Manuvaelane

என்னை நிகராக என் பிறனை நேசியாமல் நான்
இகலுற் றிருந்தேனையா
Ennai nigaraaga en piranai nesiyaamal naan
Igalutru irundhenaiyaa

துப்புர வாம் சுத்தக் கண்ணனே உன் முன் இன்னும்
துணிகர மாய் நடந்து மனுவேலனே
Thuppuravaam suththa kannane un mun innum
Thunigaramaai nadandhu Manuvaelane

இப்படி ஜென்ம கன்ம பாவத்தால் கேடடைந்த
ஏழைப் பாவிக் கிரங்காய்
Ippadi jenma kanma paavaththaal kedadaindha
Ezhaip paavik kirangaai

ஐயோ நான் ஒருபாவ ஜென்மி ஆனேனே ஆண்டு ரட்சித் தருள்வாய் மனுவேலனே Aiyyo naan oru paava jenmi aanene Aandu ratchith tharulwaai Manuvaelane உய்யும்படி தெய்வமே உன்னை அல்லால் எனக்கோர் ஒதுக்கிட முண்டோ வேறே Uyyumpadi dheivame unnai allaal enakkor Odhukkida mundo vere நல் வரமாய்ப் பெற்ற நீதி சுசி பாக்கியம் ஞானம் எலாம் இழந்து மனுவேலனே Nal varamaai petra neethi suchi baakkiyam Gnaanam elaam izhandhu Manuvaelane சொல்ல வெட்கம் அநீதி, சுசிகேடு நிர்பாக்கியம் துர்ப்புத்தியும் அடைந்தேன் Solla vetkam aneethi, suchikedu nirbaakkiyam Thurppuththiyum adaindhen மாட்சி உறும் சிங்கார வனமாம் என துளத்தை மங்கு கடாக்கி னேனே மனுவேலனே Maatchi urum singaara vanamaam ena thulaththai Mangu kadaakki nene Manuvaelane ஆட்சி கொளும் உன் சுத்த ஆலயமாம் என் நெஞ்சை அலகைக் கிடம் ஆக்கினேன் Aatchi kolum un suththa aalayamaam en nenjai Alagaik kidam aakkinen உன்னை முழுப் பெலத்தால் நேசியாமலே நெஞ்சம் உரங் கொண்ட பாவி ஆனேன் மனுவேலனே Unnai muzhup belaththaal nesiyaamale nenjam Urang konda paavi aanen Manuvaelane என்னை நிகராக என் பிறனை நேசியாமல் நான் இகலுற் றிருந்தேனையா Ennai nigaraaga en piranai nesiyaamal naan Igalutru irundhenaiyaa துப்புர வாம் சுத்தக் கண்ணனே உன் முன் இன்னும் துணிகர மாய் நடந்து மனுவேலனே Thuppuravaam suththa kannane un mun innum Thunigaramaai nadandhu Manuvaelane இப்படி ஜென்ம கன்ம பாவத்தால் கேடடைந்த ஏழைப் பாவிக் கிரங்காய் Ippadi jenma kanma paavaththaal kedadaindha Ezhaip paavik kirangaai

ஐயோ நான் ஒருபாவ ஜென்மி ஆனேனே
ஆண்டு ரட்சித் தருள்வாய் மனுவேலனே
Alas, I have become a sinful being
O Emmanuel, please save me

உய்யும்படி தெய்வமே உன்னை அல்லால் எனக்கோர்
ஒதுக்கிட முண்டோ வேறே
O God, for my salvation, apart from You
Is there any other refuge for me?

நல் வரமாய்ப் பெற்ற நீதி சுசி பாக்கியம்
ஞானம் எலாம் இழந்து மனுவேலனே
The righteousness and blessings I once received
I have lost all wisdom, O Emmanuel

சொல்ல வெட்கம் அநீதி, சுசிகேடு நிர்பாக்கியம்
துர்ப்புத்தியும் அடைந்தேன்
It is shameful to speak—unrighteousness and impurity
And I have gained a corrupt mind

மாட்சி உறும் சிங்கார வனமாம் என துளத்தை
மங்கு கடாக்கி னேனே மனுவேலனே
My heart, once a glorious and beautiful garden
I have made it desolate, O Emmanuel

ஆட்சி கொளும் உன் சுத்த ஆலயமாம் என் நெஞ்சை
அலகைக் கிடம் ஆக்கினேன்
My heart, Your holy temple to rule
I turned it into an unclean place

உன்னை முழுப் பெலத்தால் நேசியாமலே நெஞ்சம்
உரங் கொண்ட பாவி ஆனேன் மனுவேலனே
Without loving You with all my strength
My heart slept, and I became a sinner

என்னை நிகராக என் பிறனை நேசியாமல் நான்
இகலுற் றிருந்தேனையா
Without loving my neighbor as myself
I lived in strife and hatred

துப்புர வாம் சுத்தக் கண்ணனே உன் முன் இன்னும்
துணிகர மாய் நடந்து மனுவேலனே
O pure and holy One, even before You
I walked boldly in sin, O Emmanuel

இப்படி ஜென்ம கன்ம பாவத்தால் கேடடைந்த
ஏழைப் பாவிக் கிரங்காய்
Thus ruined by sinful deeds and nature
Have mercy on this poor sinner

ஐயோ நான் ஒருபாவ ஜென்மி ஆனேனே ஆண்டு ரட்சித் தருள்வாய் மனுவேலனே Alas, I have become a sinful being O Emmanuel, please save me உய்யும்படி தெய்வமே உன்னை அல்லால் எனக்கோர் ஒதுக்கிட முண்டோ வேறே O God, for my salvation, apart from You Is there any other refuge for me? நல் வரமாய்ப் பெற்ற நீதி சுசி பாக்கியம் ஞானம் எலாம் இழந்து மனுவேலனே The righteousness and blessings I once received I have lost all wisdom, O Emmanuel சொல்ல வெட்கம் அநீதி, சுசிகேடு நிர்பாக்கியம் துர்ப்புத்தியும் அடைந்தேன் It is shameful to speak—unrighteousness and impurity And I have gained a corrupt mind மாட்சி உறும் சிங்கார வனமாம் என துளத்தை மங்கு கடாக்கி னேனே மனுவேலனே My heart, once a glorious and beautiful garden I have made it desolate, O Emmanuel ஆட்சி கொளும் உன் சுத்த ஆலயமாம் என் நெஞ்சை அலகைக் கிடம் ஆக்கினேன் My heart, Your holy temple to rule I turned it into an unclean place உன்னை முழுப் பெலத்தால் நேசியாமலே நெஞ்சம் உரங் கொண்ட பாவி ஆனேன் மனுவேலனே Without loving You with all my strength My heart slept, and I became a sinner என்னை நிகராக என் பிறனை நேசியாமல் நான் இகலுற் றிருந்தேனையா Without loving my neighbor as myself I lived in strife and hatred துப்புர வாம் சுத்தக் கண்ணனே உன் முன் இன்னும் துணிகர மாய் நடந்து மனுவேலனே O pure and holy One, even before You I walked boldly in sin, O Emmanuel இப்படி ஜென்ம கன்ம பாவத்தால் கேடடைந்த ஏழைப் பாவிக் கிரங்காய் Thus ruined by sinful deeds and nature Have mercy on this poor sinner