Kaayam raththam kuththugal nirainthu
Kanakkillaa nindhaiyutru mullaal pinnum
Theeya kreetaththaale soodunda
Thiruchchirase munnamae
Neeyuttra menmai enge, kodum lachchai
Nee kaana kaaranamen, ayyo miga
Noyadaindhe vathaindha un pakkamae
Nokki panindhu ninren

Moologamum paniyum kathiron
Mugaththin thirumeniye yenunthanai
Boologaththaarumiyum theezhppaayitru
Porpumigun sothiye
Theelogan thaangaadhendro verupattaai
Jeeva paravelichcham kan jothiyik
Kaalame maa ikkattal irul moodik
Kalangi manginadho

Anbulla kanna roopum oppillaa
Azhagaam idhazh varnamum veraravet
Tundapul poovaiyumpol uruvatra
Ularndhida kaaranamen
En karththaave aandavaa, neerdhaane
Irandhida nyaayamunda, paavam tharum
Thunbam azhivinukkum naanallavo
Sorpadiye paaththiran

Neeruttra vaathaiyellaam maasuththaa! in
Neesan paavangonarntha kanakkarum
Baaramallo, theengum novum saavum
Paaviyin kutramallo
Nerastan naanendrum madiya
Nidhaanamendre solgiren; para enmel
Paarvai anbaai vaiyumen ungan anru
Pattadupol kundranamel

Ennai umadhaadaai arindhidum
En nalla konare parindhu neer
Munne seevan oorum aatraal en
Musipputh theerththar ariven
Ennai neer pothivikka devaamirtham
Inbamudan rusiththen, para unin
Unnatha thetrravvaal en ullaththil
Undaanadhe perinbam

Adipanindhe dhinamum dhinamum
Kodiya ninpaadu kasthikadkagaave
Kove umaith thudhippen
Mudivumattum ummile adiyen
Muyarchchiyai oonri nirka arulseyyum
Idum enakkuk kattalai mariththida
Yesuve naanummile

Naan maalunkaalam vandhaal, endran praan
Naayagaa, neer pirindhe iraadheyum
Naan thoyndhu poikkidandhaal enakku nin
Nan mugame kaanbiyyum
Eenanaam ennudaiya manaklesam
Enneramum meththavaam sahaayare
Gnaanamaai neersindhina iraththaththin
Narpalaththaal ratchiyum

Aiyaa en moochchodungich seevan pogum
Akkadaiyikkattilum siluvaiyil
Thuyyaa neer endranukkaai irandha
Suroobandhanaik kaanbiyyum
Meiyyaai visuvaasaththin kannaala enin
Meetparai naan nokki, en nenjinil
Aiyamara anaiththuk konde kaath
Thayarndhu naan thoongiduven

Kaayam raththam kuththugal nirainthu Kanakkillaa nindhaiyutru mullaal pinnum Theeya kreetaththaale soodunda Thiruchchirase munnamae Neeyuttra menmai enge, kodum lachchai Nee kaana kaaranamen, ayyo miga Noyadaindhe vathaindha un pakkamae Nokki panindhu ninren Moologamum paniyum kathiron Mugaththin thirumeniye yenunthanai Boologaththaarumiyum theezhppaayitru Porpumigun sothiye Theelogan thaangaadhendro verupattaai Jeeva paravelichcham kan jothiyik Kaalame maa ikkattal irul moodik Kalangi manginadho Anbulla kanna roopum oppillaa Azhagaam idhazh varnamum veraravet Tundapul poovaiyumpol uruvatra Ularndhida kaaranamen En karththaave aandavaa, neerdhaane Irandhida nyaayamunda, paavam tharum Thunbam azhivinukkum naanallavo Sorpadiye paaththiran Neeruttra vaathaiyellaam maasuththaa! in Neesan paavangonarntha kanakkarum Baaramallo, theengum novum saavum Paaviyin kutramallo Nerastan naanendrum madiya Nidhaanamendre solgiren; para enmel Paarvai anbaai vaiyumen ungan anru Pattadupol kundranamel Ennai umadhaadaai arindhidum En nalla konare parindhu neer Munne seevan oorum aatraal en Musipputh theerththar ariven Ennai neer pothivikka devaamirtham Inbamudan rusiththen, para unin Unnatha thetrravvaal en ullaththil Undaanadhe perinbam Adipanindhe dhinamum dhinamum Kodiya ninpaadu kasthikadkagaave Kove umaith thudhippen Mudivumattum ummile adiyen Muyarchchiyai oonri nirka arulseyyum Idum enakkuk kattalai mariththida Yesuve naanummile Naan maalunkaalam vandhaal, endran praan Naayagaa, neer pirindhe iraadheyum Naan thoyndhu poikkidandhaal enakku nin Nan mugame kaanbiyyum Eenanaam ennudaiya manaklesam Enneramum meththavaam sahaayare Gnaanamaai neersindhina iraththaththin Narpalaththaal ratchiyum Aiyaa en moochchodungich seevan pogum Akkadaiyikkattilum siluvaiyil Thuyyaa neer endranukkaai irandha Suroobandhanaik kaanbiyyum Meiyyaai visuvaasaththin kannaala enin Meetparai naan nokki, en nenjinil Aiyamara anaiththuk konde kaath Thayarndhu naan thoongiduven

காயம் ரத்தங் குத்துகள் நிறைந்து
கணக்கில்லா நிந்தையுற்று முள்ளால் பின்னும்
Kaayam raththam kuththugal nirainthu
Kanakkillaa nindhaiyutru mullaal pinnum

தீய க்ரிடத்தாலே சூடுண்ட
திருச்சிரசே முன்னமே
Theeya kreetaththaale soodunda
Thiruchchirase munnamae

நீயுற்ற மேன்மை எங்கே, கொடும் லச்சை
நீ காணக் காரணமேன், ஐயோ மிக
Neeyuttra menmai enge, kodum lachchai
Nee kaana kaaranamen, ayyo miga

நோயடைந்தே வதைந்த உன்பக்கமே
நோக்கிப்பணிந்து நின்றேன்
Noyadaindhe vathaindha un pakkamae
Nokki panindhu ninren

மூலோகமும் பணியும் கதிரோன்
முகத்தின் திருமேனியே ஏனுந்தனை
Moologamum paniyum kathiron
Mugaththin thirumeniye yenunthanai

பூலோகத்தாருமியும் தீழ்ப்பாயிற்று
பொற்புமிகுஞ் சோதியே
Boologaththaarumiyum theezhppaayitru
Porpumigun sothiye

தீலோகந் தாங்காதென்றோ வேறுபட்டாய்
ஜீவ பரவெளிச்சம் கண்ஜோதியிக்
Theelogan thaangaadhendro verupattaai
Jeeva paravelichcham kan jothiyik

காலமே மா இக்கட்டால் இருள் மூடிக்
கலங்கி மங்கினதோ
Kaalame maa ikkattal irul moodik
Kalangi manginadho

அன்புள்ள கன்ன ரூபும் ஒப்பில்லா
அழகாம் இதழ் வர்ணமும் வேறரவெட்
Anbulla kanna roopum oppillaa
Azhagaam idhazh varnamum veraravet

டுண்டபுல் பூவையும்போல் உருவற்
றுலர்ந்திடக் காரணமேன்
Tundapul poovaiyumpol uruvatra
Ularndhida kaaranamen

என் கர்த்தாவே ஆண்டவா, நீர்தானே
இறந்திட ஞாயமுண்டா, பாவந்தரும்
En karththaave aandavaa, neerdhaane
Irandhida nyaayamunda, paavam tharum

துன்பம் அழிவினுக்கும் நானல்லவோ
சொற்படியே பாத்திரன்
Thunbam azhivinukkum naanallavo
Sorpadiye paaththiran

நீருற்றவாதையெலாம் மாசுத்தா! இந்
நீசன் பாவங்கொணர்ந்த கணக்கரும்
Neeruttra vaathaiyellaam maasuththaa! in
Neesan paavangonarntha kanakkarum

பாரமல்லோ, தீங்கும் நோவுஞ் சாவும்
பாவியின் குற்றமல்லோ
Baaramallo, theengum novum saavum
Paaviyin kutramallo

நேரஸ்தன் நானென்றும் மடிய
நிதானமென்றே சொல்கிறேன்; para enmel
Nerastan naanendrum madiya
Nidhaanamendre solgiren; para enmel

பார்வை அன்பாய் வையுமேன் உங்கண் அன்று
பட்டதுபோல் குன்றனமேல்
Paarvai anbaai vaiyumen ungan anru
Pattadupol kundranamel

என்னை உமதாடாய் அறிந்திடும்
என் நல்ல கோனாரே பரிந்து நீர்
Ennai umadhaadaai arindhidum
En nalla konare parindhu neer

முன்னே சீவன் ஊறும் ஆற்றால் என்
முசிப்புத் தீர்த்தரறிவேன்
Munne seevan oorum aatraal en
Musipputh theerththar ariven

என்னை நீர் போதிவிக்க தேவாமிர்தம்
இன்பமுடன் ருசித்தேன், para unin
Ennai neer pothivikka devaamirtham
Inbamudan rusiththen, para unin

உன்னத தேற்றரவால் என் உள்ளத்தில்
உண்டானதே பேரின்பம்
Unnatha thetrravvaal en ullaththil
Undaanadhe perinbam

அடிபணிந்தே தினமும் தினமும்
கொடிய நின்பாடு kasthikadkagaave
Adipanindhe dhinamum dhinamum
Kodiya ninpaadu kasthikadkagaave

கோவே உமைத் துதிப்பேன்
முடிவுமட்டும் உம்மிலே அடியேன்
Kove umaith thudhippen
Mudivumattum ummile adiyen

முயற்சியாயூன்றி நிற்க அருள்செய்யும்
இடும் எனakkuk kattalai mariththida
Muyarchchiyai oonri nirka arulseyyum
Idum enakkuk kattalai mariththida

இயேசுவே நானும்மிலே
Yesuve naanummile

நான் மாளுங்காலம் வந்தால், என்றன் பிராண
நாயகா, நீர் பிரிந்தே இராதேயும்
Naan maalunkaalam vandhaal, endran praan
Naayagaa, neer pirindhe iraadheyum

நான் தொய்ந்துபோய்க்கிடந்தால் எனக்கு நின்
நன்முகமே காண்பியும்
Naan thoyndhu poikkidandhaal enakku nin
Nan mugame kaanbiyyum

ஈனனாம் என்னுடைய மனக்லேசம்
எந்நேரமும் மெத்தவாம் sahaayare
Eenanaam ennudaiya manaklesam
Enneramum meththavaam sahaayare

ஞானமாய் நீர்சிந்தின இரத்தத்தின்
நற்பலத்தால் ரட்சியும்
Gnaanamaai neersindhina iraththaththin
Narpalaththaal ratchiyum

ஐயா என் மூச்சொடுங்கிச் சீவன்போகும்
அக்கடையிக்கட்டிலும் சிலுவையில்
Aiyaa en moochchodungich seevan pogum
Akkadaiyikkattilum siluvaiyil

துய்யா நீர் என்றனுக்காய் இறந்த
சுரூபந்தனைக் காண்பியும்
Thuyyaa neer endranukkaai irandha
Suroobandhanaik kaanbiyyum

மெய்யாய் விசுவாசத்தின் கண்ணால் எனின்
மீட்பரை நான் நோக்கி, என் நெஞ்சினில்
Meiyyaai visuvaasaththin kannaala enin
Meetparai naan nokki, en nenjinil

ஐயமற அணைத்துக் கொண்டே காத்
தயர்ந்து நான் தூங்கிடுவேன்
Aiyamara anaiththuk konde kaath
Thayarndhu naan thoongiduven

காயம் ரத்தங் குத்துகள் நிறைந்து கணக்கில்லா நிந்தையுற்று முள்ளால் பின்னும் Kaayam raththam kuththugal nirainthu Kanakkillaa nindhaiyutru mullaal pinnum தீய க்ரிடத்தாலே சூடுண்ட திருச்சிரசே முன்னமே Theeya kreetaththaale soodunda Thiruchchirase munnamae நீயுற்ற மேன்மை எங்கே, கொடும் லச்சை நீ காணக் காரணமேன், ஐயோ மிக Neeyuttra menmai enge, kodum lachchai Nee kaana kaaranamen, ayyo miga நோயடைந்தே வதைந்த உன்பக்கமே நோக்கிப்பணிந்து நின்றேன் Noyadaindhe vathaindha un pakkamae Nokki panindhu ninren மூலோகமும் பணியும் கதிரோன் முகத்தின் திருமேனியே ஏனுந்தனை Moologamum paniyum kathiron Mugaththin thirumeniye yenunthanai பூலோகத்தாருமியும் தீழ்ப்பாயிற்று பொற்புமிகுஞ் சோதியே Boologaththaarumiyum theezhppaayitru Porpumigun sothiye தீலோகந் தாங்காதென்றோ வேறுபட்டாய் ஜீவ பரவெளிச்சம் கண்ஜோதியிக் Theelogan thaangaadhendro verupattaai Jeeva paravelichcham kan jothiyik காலமே மா இக்கட்டால் இருள் மூடிக் கலங்கி மங்கினதோ Kaalame maa ikkattal irul moodik Kalangi manginadho அன்புள்ள கன்ன ரூபும் ஒப்பில்லா அழகாம் இதழ் வர்ணமும் வேறரவெட் Anbulla kanna roopum oppillaa Azhagaam idhazh varnamum veraravet டுண்டபுல் பூவையும்போல் உருவற் றுலர்ந்திடக் காரணமேன் Tundapul poovaiyumpol uruvatra Ularndhida kaaranamen என் கர்த்தாவே ஆண்டவா, நீர்தானே இறந்திட ஞாயமுண்டா, பாவந்தரும் En karththaave aandavaa, neerdhaane Irandhida nyaayamunda, paavam tharum துன்பம் அழிவினுக்கும் நானல்லவோ சொற்படியே பாத்திரன் Thunbam azhivinukkum naanallavo Sorpadiye paaththiran நீருற்றவாதையெலாம் மாசுத்தா! இந் நீசன் பாவங்கொணர்ந்த கணக்கரும் Neeruttra vaathaiyellaam maasuththaa! in Neesan paavangonarntha kanakkarum பாரமல்லோ, தீங்கும் நோவுஞ் சாவும் பாவியின் குற்றமல்லோ Baaramallo, theengum novum saavum Paaviyin kutramallo நேரஸ்தன் நானென்றும் மடிய நிதானமென்றே சொல்கிறேன்; para enmel Nerastan naanendrum madiya Nidhaanamendre solgiren; para enmel பார்வை அன்பாய் வையுமேன் உங்கண் அன்று பட்டதுபோல் குன்றனமேல் Paarvai anbaai vaiyumen ungan anru Pattadupol kundranamel என்னை உமதாடாய் அறிந்திடும் என் நல்ல கோனாரே பரிந்து நீர் Ennai umadhaadaai arindhidum En nalla konare parindhu neer முன்னே சீவன் ஊறும் ஆற்றால் என் முசிப்புத் தீர்த்தரறிவேன் Munne seevan oorum aatraal en Musipputh theerththar ariven என்னை நீர் போதிவிக்க தேவாமிர்தம் இன்பமுடன் ருசித்தேன், para unin Ennai neer pothivikka devaamirtham Inbamudan rusiththen, para unin உன்னத தேற்றரவால் என் உள்ளத்தில் உண்டானதே பேரின்பம் Unnatha thetrravvaal en ullaththil Undaanadhe perinbam அடிபணிந்தே தினமும் தினமும் கொடிய நின்பாடு kasthikadkagaave Adipanindhe dhinamum dhinamum Kodiya ninpaadu kasthikadkagaave கோவே உமைத் துதிப்பேன் முடிவுமட்டும் உம்மிலே அடியேன் Kove umaith thudhippen Mudivumattum ummile adiyen முயற்சியாயூன்றி நிற்க அருள்செய்யும் இடும் எனakkuk kattalai mariththida Muyarchchiyai oonri nirka arulseyyum Idum enakkuk kattalai mariththida இயேசுவே நானும்மிலே Yesuve naanummile நான் மாளுங்காலம் வந்தால், என்றன் பிராண நாயகா, நீர் பிரிந்தே இராதேயும் Naan maalunkaalam vandhaal, endran praan Naayagaa, neer pirindhe iraadheyum நான் தொய்ந்துபோய்க்கிடந்தால் எனக்கு நின் நன்முகமே காண்பியும் Naan thoyndhu poikkidandhaal enakku nin Nan mugame kaanbiyyum ஈனனாம் என்னுடைய மனக்லேசம் எந்நேரமும் மெத்தவாம் sahaayare Eenanaam ennudaiya manaklesam Enneramum meththavaam sahaayare ஞானமாய் நீர்சிந்தின இரத்தத்தின் நற்பலத்தால் ரட்சியும் Gnaanamaai neersindhina iraththaththin Narpalaththaal ratchiyum ஐயா என் மூச்சொடுங்கிச் சீவன்போகும் அக்கடையிக்கட்டிலும் சிலுவையில் Aiyaa en moochchodungich seevan pogum Akkadaiyikkattilum siluvaiyil துய்யா நீர் என்றனுக்காய் இறந்த சுரூபந்தனைக் காண்பியும் Thuyyaa neer endranukkaai irandha Suroobandhanaik kaanbiyyum மெய்யாய் விசுவாசத்தின் கண்ணால் எனின் மீட்பரை நான் நோக்கி, என் நெஞ்சினில் Meiyyaai visuvaasaththin kannaala enin Meetparai naan nokki, en nenjinil ஐயமற அணைத்துக் கொண்டே காத் தயர்ந்து நான் தூங்கிடுவேன் Aiyamara anaiththuk konde kaath Thayarndhu naan thoongiduven

காயம் ரத்தங் குத்துகள் நிறைந்து
கணக்கில்லா நிந்தையுற்று முள்ளால் பின்னும்
Filled with wounds, blood, and piercings
Enduring countless insults, crowned with thorns

தீய க்ரிடத்தாலே சூடுண்ட
திருச்சிரசே முன்னமே
With a cruel crown placed upon
That holy head before

நீயுற்ற மேன்மை எங்கே, கொடும் லச்சை
நீ காணக் காரணமேன், ஐயோ மிக
Where is Your glory now, what shame
Why did You bear this, alas

நோயடைந்தே வதைந்த உன்பக்கமே
நோக்கிப்பணிந்து நின்றேன்
Suffering and wounded beside You
I stand bowing and looking

மூலோகமும் பணியும் கதிரோன்
முகத்தின் திருமேனியே ஏனுந்தனை
The radiant face worshipped by heaven
Why was it treated so

பூலோகத்தாருமியும் தீழ்ப்பாயிற்று
பொற்புமிகுஞ் சோதியே
By earthly men despised
O glorious light

தீலோகந் தாங்காதென்றோ வேறுபட்டாய்
ஜீவ பரவெளிச்சம் கண்ஜோதியிக்
Did You become forsaken
O living light of life

காலமே மா இக்கட்டால் இருள் மூடிக்
கலங்கி மங்கினதோ
Did darkness cover time
And fade away in sorrow

அன்புள்ள கன்ன ரூபும் ஒப்பில்லா
அழகாம் இதழ் வர்ணமும் வேறரவெட்
Your loving face unmatched
Your beauty beyond compare

டுண்டபுல் பூவையும்போல் உருவற்
றுலர்ந்திடக் காரணமேன்
Why did it wither
Like a broken flower

என் கர்த்தாவே ஆண்டவா, நீர்தானே
இறந்திட ஞாயமுண்டா, பாவந்தரும்
My Lord, was it right
That You should die for sin

துன்பம் அழிவினுக்கும் நானல்லவோ
சொற்படியே பாத்திரன்
Am I not the one
Deserving suffering and death

நீருற்றவாதையெலாம் மாசுத்தா! இந்
நீசன் பாவங்கொணர்ந்த கணக்கரும்
All Your suffering, O pure One
Was due to my sinful burden

பாரமல்லோ, தீங்கும் நோவுஞ் சாவும்
பாவியின் குற்றமல்லோ
Is it not the weight
Of sin, pain, and death

நேரஸ்தன் நானென்றும் மடிய
நிதானமென்றே சொல்கிறேன்; பரா என்மேல்
I confess I am guilty
Have mercy on me

பார்வை அன்பாய் வையுமேன் உங்கண் அன்று
பட்டதுபோல் குன்றனமேல்
Place Your loving gaze on me
As You bore it on the cross

என்னை உமதாடாய் அறிந்திடும்
என் நல்ல கோனாரே பரிந்து நீர்
Know me as Yours
O my good Shepherd

முன்னே சீவன் ஊறும் ஆற்றால் என்
முசிப்புத் தீர்த்தரறிவேன்
By the living stream ahead
You cleanse my thirst

என்னை நீர் போதிவிக்க தேவாமிர்தம்
இன்பமுடன் ருசித்தேன், பராஉனின்
You taught me divine nectar
I tasted with joy

உன்னத தேற்றரவால் என் உள்ளத்தில்
உண்டானதே பேரின்பம்
Your heavenly comfort
Brought great joy in me

அடிபணிந்தே தினமும் தினமும்
கொடிய நின்பாடு கஸ்திகட்காகவே
Daily I bow
For Your suffering and wounds

கோவே உமைத் துதிப்பேன்
முடிவுமட்டும் உம்மிலே அடியேன்
O King I praise You
Till the end I remain in You

முயற்சியாயூன்றி நிற்க அருள்செய்யும்
இடும் எனக்குக்கட்டளை மரித்திட
Grant me strength to stand
Even unto death

இயேசுவே நானும்மிலே
Jesus I am Yours

நான் மாளுங்காலம் வந்தால், என்றன் பிராண
நாயகா, நீர் பிரிந்தே இராதேயும்
When my end comes
Do not depart from me

நான் தொய்ந்துபோய்க்கிடந்தால் எனக்கு நின்
நன்முகமே காண்பியும்
When I grow weak
Show me Your face

ஈனனாம் என்னுடைய மனக்லேசம்
எந்நேரமும் மெத்தவாம் சகாயரே
My weak troubled heart
Needs Your help always

ஞானமாய் நீர்சிந்தின இரத்தத்தின்
நற்பலத்தால் ரட்சியும்
By Your wise shed blood
Save me

ஐயா என் மூச்சொடுங்கிச் சீவன்போகும்
அக்கடையிக்கட்டிலும் சிலுவையில்
When breath leaves me
At the final moment

துய்யா நீர் என்றனுக்காய் இறந்த
சுரூபந்தனைக் காண்பியும்
Let me see You
Who died for me

மெய்யாய் விசுவாசத்தின் கண்ணால் எனின்
மீட்பரை நான் நோக்கி, என் நெஞ்சினில்
With eyes of faith
I will behold my Savior

ஐயமற அணைத்துக் கொண்டே காத்
தயர்ந்து நான் தூங்கிடுவேன்
Holding Him without doubt
I will rest in peace

காயம் ரத்தங் குத்துகள் நிறைந்து கணக்கில்லா நிந்தையுற்று முள்ளால் பின்னும் Filled with wounds, blood, and piercings Enduring countless insults, crowned with thorns தீய க்ரிடத்தாலே சூடுண்ட திருச்சிரசே முன்னமே With a cruel crown placed upon That holy head before நீயுற்ற மேன்மை எங்கே, கொடும் லச்சை நீ காணக் காரணமேன், ஐயோ மிக Where is Your glory now, what shame Why did You bear this, alas நோயடைந்தே வதைந்த உன்பக்கமே நோக்கிப்பணிந்து நின்றேன் Suffering and wounded beside You I stand bowing and looking மூலோகமும் பணியும் கதிரோன் முகத்தின் திருமேனியே ஏனுந்தனை The radiant face worshipped by heaven Why was it treated so பூலோகத்தாருமியும் தீழ்ப்பாயிற்று பொற்புமிகுஞ் சோதியே By earthly men despised O glorious light தீலோகந் தாங்காதென்றோ வேறுபட்டாய் ஜீவ பரவெளிச்சம் கண்ஜோதியிக் Did You become forsaken O living light of life காலமே மா இக்கட்டால் இருள் மூடிக் கலங்கி மங்கினதோ Did darkness cover time And fade away in sorrow அன்புள்ள கன்ன ரூபும் ஒப்பில்லா அழகாம் இதழ் வர்ணமும் வேறரவெட் Your loving face unmatched Your beauty beyond compare டுண்டபுல் பூவையும்போல் உருவற் றுலர்ந்திடக் காரணமேன் Why did it wither Like a broken flower என் கர்த்தாவே ஆண்டவா, நீர்தானே இறந்திட ஞாயமுண்டா, பாவந்தரும் My Lord, was it right That You should die for sin துன்பம் அழிவினுக்கும் நானல்லவோ சொற்படியே பாத்திரன் Am I not the one Deserving suffering and death நீருற்றவாதையெலாம் மாசுத்தா! இந் நீசன் பாவங்கொணர்ந்த கணக்கரும் All Your suffering, O pure One Was due to my sinful burden பாரமல்லோ, தீங்கும் நோவுஞ் சாவும் பாவியின் குற்றமல்லோ Is it not the weight Of sin, pain, and death நேரஸ்தன் நானென்றும் மடிய நிதானமென்றே சொல்கிறேன்; பரா என்மேல் I confess I am guilty Have mercy on me பார்வை அன்பாய் வையுமேன் உங்கண் அன்று பட்டதுபோல் குன்றனமேல் Place Your loving gaze on me As You bore it on the cross என்னை உமதாடாய் அறிந்திடும் என் நல்ல கோனாரே பரிந்து நீர் Know me as Yours O my good Shepherd முன்னே சீவன் ஊறும் ஆற்றால் என் முசிப்புத் தீர்த்தரறிவேன் By the living stream ahead You cleanse my thirst என்னை நீர் போதிவிக்க தேவாமிர்தம் இன்பமுடன் ருசித்தேன், பராஉனின் You taught me divine nectar I tasted with joy உன்னத தேற்றரவால் என் உள்ளத்தில் உண்டானதே பேரின்பம் Your heavenly comfort Brought great joy in me அடிபணிந்தே தினமும் தினமும் கொடிய நின்பாடு கஸ்திகட்காகவே Daily I bow For Your suffering and wounds கோவே உமைத் துதிப்பேன் முடிவுமட்டும் உம்மிலே அடியேன் O King I praise You Till the end I remain in You முயற்சியாயூன்றி நிற்க அருள்செய்யும் இடும் எனக்குக்கட்டளை மரித்திட Grant me strength to stand Even unto death இயேசுவே நானும்மிலே Jesus I am Yours நான் மாளுங்காலம் வந்தால், என்றன் பிராண நாயகா, நீர் பிரிந்தே இராதேயும் When my end comes Do not depart from me நான் தொய்ந்துபோய்க்கிடந்தால் எனக்கு நின் நன்முகமே காண்பியும் When I grow weak Show me Your face ஈனனாம் என்னுடைய மனக்லேசம் எந்நேரமும் மெத்தவாம் சகாயரே My weak troubled heart Needs Your help always ஞானமாய் நீர்சிந்தின இரத்தத்தின் நற்பலத்தால் ரட்சியும் By Your wise shed blood Save me ஐயா என் மூச்சொடுங்கிச் சீவன்போகும் அக்கடையிக்கட்டிலும் சிலுவையில் When breath leaves me At the final moment துய்யா நீர் என்றனுக்காய் இறந்த சுரூபந்தனைக் காண்பியும் Let me see You Who died for me மெய்யாய் விசுவாசத்தின் கண்ணால் எனின் மீட்பரை நான் நோக்கி, என் நெஞ்சினில் With eyes of faith I will behold my Savior ஐயமற அணைத்துக் கொண்டே காத் தயர்ந்து நான் தூங்கிடுவேன் Holding Him without doubt I will rest in peace