kalvaari maa malaimael kai kaalkal aannikalaal
kadaavappattavaraay karththar thongak kanntaen

kurusin vaethanaiyum sirasin mulmutiyum
kuruthi sinthuvathum urukkitten manathai

anjaathae en makanae mingum un paavamathaal
nenjam kalangaathae thanjam naanae unakku
enakken ippaadu unakkaakath thaanae
eenakkolamatainthaen
unnai iratchiththaen entar

karththarin saththamathai saththiyim entu nampi
pakthiyudan vilunthu muththam seythaen avarai
en paavam neengiyathae ekkaedum otiyathae
santhaekam maariyathae santhosham pongiyathae

kalvaari maa malaimael kai kaalkal aannikalaal kadaavappattavaraay karththar thongak kanntaen kurusin vaethanaiyum sirasin mulmutiyum kuruthi sinthuvathum urukkitten manathai anjaathae en makanae mingum un paavamathaal nenjam kalangaathae thanjam naanae unakku enakken ippaadu unakkaakath thaanae eenakkolamatainthaen unnai iratchiththaen entar karththarin saththamathai saththiyim entu nampi pakthiyudan vilunthu muththam seythaen avarai en paavam neengiyathae ekkaedum otiyathae santhaekam maariyathae santhosham pongiyathae

கல்வாரி மா மலைமேல் கை கால்கள் ஆணிகளால்
கடாவப்பட்டவராய் கர்த்தர் தொங்கக் கண்டேன்
Kalvaari maa malaimeel kai kaalgal aanigalaal
Kadaappattavaraai Karththar thongak kanden

குருசின் வேதனையும் சிரசின் முள்முடியும்
குருதி சிந்துவதும் உருக்கிற்றென் மனதை
Kurusin vedhanaiyum sirasin mulmudiyum
Kuruthi sindhuthum urukkirren en manadhai

அஞ்சாதே என் மகனே மிங்கும் உன் பாவமதால்
நெஞ்சம் கலங்காதே தஞ்சம் நானே உனக்கு
Anjaadhe en magane, mingum un paavamadhaal
Nenjam kalangadhe, thanjam naane unakku

எனக்கென் இப்பாடு உனக்காகத் தானே
ஈனக்கோலமடைந்தேன்
உன்னை இரட்சித்தேன் என்றார்
Enakken ippadu unakkaagath thaane
Eenak kolamadaindhen
Unnai iratchiththen endraar

கர்த்தரின் சத்தமதை சத்தியிம் என்று நம்பி
பக்தியுடன் விழுந்து முத்தம் செய்தேன் அவரை
என் பாவம் நீங்கியதே எக்கேடும் ஓடியதே
சந்தேகம் மாறியதே சந்தோஷம் பொங்கியதே
Karththarin saththamathai Saththiyam endru nambi
Bakthiyudan vizhundhu muththam seidhren avarai
En paavam neengiyadhe ekkedum oodiyadhe
Sandhegam maariyadhe, santhosham pongiyadhe

கல்வாரி மா மலைமேல் கை கால்கள் ஆணிகளால் கடாவப்பட்டவராய் கர்த்தர் தொங்கக் கண்டேன் Kalvaari maa malaimeel kai kaalgal aanigalaal Kadaappattavaraai Karththar thongak kanden குருசின் வேதனையும் சிரசின் முள்முடியும் குருதி சிந்துவதும் உருக்கிற்றென் மனதை Kurusin vedhanaiyum sirasin mulmudiyum Kuruthi sindhuthum urukkirren en manadhai அஞ்சாதே என் மகனே மிங்கும் உன் பாவமதால் நெஞ்சம் கலங்காதே தஞ்சம் நானே உனக்கு Anjaadhe en magane, mingum un paavamadhaal Nenjam kalangadhe, thanjam naane unakku எனக்கென் இப்பாடு உனக்காகத் தானே ஈனக்கோலமடைந்தேன் உன்னை இரட்சித்தேன் என்றார் Enakken ippadu unakkaagath thaane Eenak kolamadaindhen Unnai iratchiththen endraar கர்த்தரின் சத்தமதை சத்தியிம் என்று நம்பி பக்தியுடன் விழுந்து முத்தம் செய்தேன் அவரை என் பாவம் நீங்கியதே எக்கேடும் ஓடியதே சந்தேகம் மாறியதே சந்தோஷம் பொங்கியதே Karththarin saththamathai Saththiyam endru nambi Bakthiyudan vizhundhu muththam seidhren avarai En paavam neengiyadhe ekkedum oodiyadhe Sandhegam maariyadhe, santhosham pongiyadhe

கல்வாரி மா மலைமேல் கை கால்கள் ஆணிகளால்
கடாவப்பட்டவராய் கர்த்தர் தொங்கக் கண்டேன்
On the great hill of Calvary, with hands and feet nailed,
I saw the Lord hanging, as one condemned.

குருசின் வேதனையும் சிரசின் முள்முடியும்
குருதி சிந்துவதும் உருக்கிற்றென் மனதை
The suffering of the cross and the crown of thorns,
The shedding of blood melts my heart.

அஞ்சாதே என் மகனே மிங்கும் உன் பாவமதால்
நெஞ்சம் கலங்காதே தஞ்சம் நானே உனக்கு
Do not fear, my child, though your sins are many,
Do not let your heart be troubled; I am your refuge.

எனக்கென் இப்பாடு உனக்காகத் தானே
ஈனக்கோலமடைந்தேன்
உன்னை இரட்சித்தேன் என்றார்
This pain of mine is for You alone,
I have become like a lamb,
He said, “I have saved you.”

கர்த்தரின் சத்தமதை சத்தியிம் என்று நம்பி
பக்தியுடன் விழுந்து முத்தம் செய்தேன் அவரை
என் பாவம் நீங்கியதே எக்கேடும் ஓடியதே
சந்தேகம் மாறியதே சந்தோஷம் பொங்கியதே
Believing the Word of the Lord as truth,
I fell down in devotion and kissed Him.
My sins were removed, all torment fled,
Doubt vanished, and joy overflowed.

கல்வாரி மா மலைமேல் கை கால்கள் ஆணிகளால் கடாவப்பட்டவராய் கர்த்தர் தொங்கக் கண்டேன் On the great hill of Calvary, with hands and feet nailed, I saw the Lord hanging, as one condemned. குருசின் வேதனையும் சிரசின் முள்முடியும் குருதி சிந்துவதும் உருக்கிற்றென் மனதை The suffering of the cross and the crown of thorns, The shedding of blood melts my heart. அஞ்சாதே என் மகனே மிங்கும் உன் பாவமதால் நெஞ்சம் கலங்காதே தஞ்சம் நானே உனக்கு Do not fear, my child, though your sins are many, Do not let your heart be troubled; I am your refuge. எனக்கென் இப்பாடு உனக்காகத் தானே ஈனக்கோலமடைந்தேன் உன்னை இரட்சித்தேன் என்றார் This pain of mine is for You alone, I have become like a lamb, He said, “I have saved you.” கர்த்தரின் சத்தமதை சத்தியிம் என்று நம்பி பக்தியுடன் விழுந்து முத்தம் செய்தேன் அவரை என் பாவம் நீங்கியதே எக்கேடும் ஓடியதே சந்தேகம் மாறியதே சந்தோஷம் பொங்கியதே Believing the Word of the Lord as truth, I fell down in devotion and kissed Him. My sins were removed, all torment fled, Doubt vanished, and joy overflowed.