Nenjame Kethsemaneku nee nadandhu vandhidaayo
Sanjalaththal nenjurugith thayangugindraar aandavanar

Aaththumaththil vaadhai minji angalaayiththu vaadugindraar
Thaetrthuvaar ingaarumindrith thiyangugindraar aandavanar

Deva goba theechsoolaiyil sindhai nonthu vendrugi
Aavalaiyth tharaigal veezhndhu azhuthu jepam seykindraare

Appa pithavae ippathram akalasheyyum chiththamaanthal
Eppadiyum nin chiththampoo enakkakatttum enkindraare

Ratha vervaiyaale thegam meththa nanaindhirukkudhe
Kutram ondrum seythidaadha kotravaarkkiv vaadhai yaenou

Vaanaththilirundhor thoodhan vandhavaraip palavadhaduththath
Thaan sanjalaththodu muzhandaal nindru vendugindraar

Thaangona niththiraik kondu than seeshargal urangivizha
Aangavar thaniththirundhu angalaayiththu vaadugindraar

Nenjame Kethsemaneku nee nadandhu vandhidaayo Sanjalaththal nenjurugith thayangugindraar aandavanar Aaththumaththil vaadhai minji angalaayiththu vaadugindraar Thaetrthuvaar ingaarumindrith thiyangugindraar aandavanar Deva goba theechsoolaiyil sindhai nonthu vendrugi Aavalaiyth tharaigal veezhndhu azhuthu jepam seykindraare Appa pithavae ippathram akalasheyyum chiththamaanthal Eppadiyum nin chiththampoo enakkakatttum enkindraare Ratha vervaiyaale thegam meththa nanaindhirukkudhe Kutram ondrum seythidaadha kotravaarkkiv vaadhai yaenou Vaanaththilirundhor thoodhan vandhavaraip palavadhaduththath Thaan sanjalaththodu muzhandaal nindru vendugindraar Thaangona niththiraik kondu than seeshargal urangivizha Aangavar thaniththirundhu angalaayiththu vaadugindraar

நெஞ்சமே கெத்சேமனேக்கு நீ நடந்துவந்திடாயோ
சஞ்சலத்தால் நெஞ்சுருகித் தயங்குகின்றார் ஆண்டவனார்
Nenjamē Ketsēmaneikku nee nadandhuvandidāyō
Sanjalathāl nenjurugitth dayangukindrār āndavanār

ஆத்துமத்தில் வாதை மிஞ்சி அங்கலாய்த்து வாடுகின்றார்
தேற்றுவார் இங்காருமின்றித் தியங்குகின்றார் ஆண்டவனார்
Āthumaththil vāthai minji angalāyththu vādukindrār
Dhetruvār ingāruminṛith thiyangukindrār āndavanār

தேவ கோபத் தீச்சூளையில் சிந்தை நொந்து வெந்துருகி
ஆவலாய்த் தரையில் வீழ்ந்து அழுது ஜெபம் செய்கின்றாரே
Dheva kōba thīchūḷaial sindhai nonthu vendurugi
Āvalāyth tharaiyil veezhndhu azhuthu jēpam seygindrārē

அப்பா பிதாவே இப்பாத்ரம் அகலச்செய்யும் சித்தமானால்
எப்படியும் நின் சித்தம்போல் எனக்காகட்டும் என்கின்றாரே
Appā pithāvē ippāthram akalacheyyum siththamānāl
Eppadiyum nin siththampol enakkāgattum enkindrārē

ரத்த வேர்வையாலே தேகம் மெத்த நனைந்திருக்குதே
குற்றம் ஒன்றும் செய்திடாத கொற்றவர்க்கிவ் வாதை ஏனோ
Ratha vērvaiyāle thēgam metha nanainthirukkudhe
Kutram ondrum seydhidaadha kotravarkkiv vāthai ēno

வானத்திலிருந்தோர் தூதன் வந்தவரைப் பலப்படுத்தத்
தான் சஞ்சலத்தோடு முழந்தாள்நின்று வேண்டுகின்றார்
Vānaththilirundhōr thūthan vandhavarai palappaduththath
Thān sanjalaththodu muzhanthālnindru vēndugindrār

தாங்கொணா நித்திரைகொண்டு தன் சீஷர்கள் உறங்கிவிழ
ஆங்கவர் தனித்திருந்து அங்கலாய்த்து வாடுகின்றார்
Thāngonā niththiraikondhu than sīsharkal urangivizha
Āngavar thaniththirundhu angalāyththu vādukindrār

நெஞ்சமே கெத்சேமனேக்கு நீ நடந்துவந்திடாயோ சஞ்சலத்தால் நெஞ்சுருகித் தயங்குகின்றார் ஆண்டவனார் Nenjamē Ketsēmaneikku nee nadandhuvandidāyō Sanjalathāl nenjurugitth dayangukindrār āndavanār ஆத்துமத்தில் வாதை மிஞ்சி அங்கலாய்த்து வாடுகின்றார் தேற்றுவார் இங்காருமின்றித் தியங்குகின்றார் ஆண்டவனார் Āthumaththil vāthai minji angalāyththu vādukindrār Dhetruvār ingāruminṛith thiyangukindrār āndavanār தேவ கோபத் தீச்சூளையில் சிந்தை நொந்து வெந்துருகி ஆவலாய்த் தரையில் வீழ்ந்து அழுது ஜெபம் செய்கின்றாரே Dheva kōba thīchūḷaial sindhai nonthu vendurugi Āvalāyth tharaiyil veezhndhu azhuthu jēpam seygindrārē அப்பா பிதாவே இப்பாத்ரம் அகலச்செய்யும் சித்தமானால் எப்படியும் நின் சித்தம்போல் எனக்காகட்டும் என்கின்றாரே Appā pithāvē ippāthram akalacheyyum siththamānāl Eppadiyum nin siththampol enakkāgattum enkindrārē ரத்த வேர்வையாலே தேகம் மெத்த நனைந்திருக்குதே குற்றம் ஒன்றும் செய்திடாத கொற்றவர்க்கிவ் வாதை ஏனோ Ratha vērvaiyāle thēgam metha nanainthirukkudhe Kutram ondrum seydhidaadha kotravarkkiv vāthai ēno வானத்திலிருந்தோர் தூதன் வந்தவரைப் பலப்படுத்தத் தான் சஞ்சலத்தோடு முழந்தாள்நின்று வேண்டுகின்றார் Vānaththilirundhōr thūthan vandhavarai palappaduththath Thān sanjalaththodu muzhanthālnindru vēndugindrār தாங்கொணா நித்திரைகொண்டு தன் சீஷர்கள் உறங்கிவிழ ஆங்கவர் தனித்திருந்து அங்கலாய்த்து வாடுகின்றார் Thāngonā niththiraikondhu than sīsharkal urangivizha Āngavar thaniththirundhu angalāyththu vādukindrār

நெஞ்சமே கெத்சேமனேக்கு நீ நடந்துவந்திடாயோ
சஞ்சலத்தால் நெஞ்சுருகித் தயங்குகின்றார் ஆண்டவனார்
O heart, will you walk to Gethsemane?
The Lord is melting in anguish and hesitating

ஆத்துமத்தில் வாதை மிஞ்சி அங்கலாய்த்து வாடுகின்றார்
தேற்றுவார் இங்காருமின்றித் தியங்குகின்றார் ஆண்டவனார்
He is quivering in the spirit, groaning and agonizing
He prays without complaint, distressed in every way

தேவ கோபத் தீச்சூளையில் சிந்தை நொந்து வெந்துருகி
ஆவலாய்த் தரையில் வீழ்ந்து அழுது ஜெபம் செய்கின்றாரே
In the fiery anger of God, the mind is troubled and melted
He falls to the ground in anxiety, crying and praying

அப்பா பிதாவே இப்பாத்ரம் அகலச்செய்யும் சித்தமானால்
எப்படியும் நின் சித்தம்போல் எனக்காகட்டும் என்கின்றாரே
Father, by Your will, this cup shall be removed
Yet He submits to Your will for me

ரத்த வேர்வையாலே தேகம் மெத்த நனைந்திருக்குதே
குற்றம் ஒன்றும் செய்திடாத கொற்றவர்க்கிவ் வாதை ஏனோ
His body is drenched in blood from the veins
Though He has done no sin, why this anguish for sinners?

வானத்திலிருந்தோர் தூதன் வந்தவரைப் பலப்படுத்தத்
தான் சஞ்சலத்தோடு முழந்தாள்நின்று வேண்டுகின்றார்
The angel from heaven strengthens Him
He stands fully alert in His distress

தாங்கொணா நித்திரைகொண்டு தன் சீஷர்கள் உறங்கிவிழ
ஆங்கவர் தனித்திருந்து அங்கலாய்த்து வாடுகின்றார்
He finds His disciples asleep despite His pleading
He suffers alone, groaning in agony

நெஞ்சமே கெத்சேமனேக்கு நீ நடந்துவந்திடாயோ சஞ்சலத்தால் நெஞ்சுருகித் தயங்குகின்றார் ஆண்டவனார் O heart, will you walk to Gethsemane? The Lord is melting in anguish and hesitating ஆத்துமத்தில் வாதை மிஞ்சி அங்கலாய்த்து வாடுகின்றார் தேற்றுவார் இங்காருமின்றித் தியங்குகின்றார் ஆண்டவனார் He is quivering in the spirit, groaning and agonizing He prays without complaint, distressed in every way தேவ கோபத் தீச்சூளையில் சிந்தை நொந்து வெந்துருகி ஆவலாய்த் தரையில் வீழ்ந்து அழுது ஜெபம் செய்கின்றாரே In the fiery anger of God, the mind is troubled and melted He falls to the ground in anxiety, crying and praying அப்பா பிதாவே இப்பாத்ரம் அகலச்செய்யும் சித்தமானால் எப்படியும் நின் சித்தம்போல் எனக்காகட்டும் என்கின்றாரே Father, by Your will, this cup shall be removed Yet He submits to Your will for me ரத்த வேர்வையாலே தேகம் மெத்த நனைந்திருக்குதே குற்றம் ஒன்றும் செய்திடாத கொற்றவர்க்கிவ் வாதை ஏனோ His body is drenched in blood from the veins Though He has done no sin, why this anguish for sinners? வானத்திலிருந்தோர் தூதன் வந்தவரைப் பலப்படுத்தத் தான் சஞ்சலத்தோடு முழந்தாள்நின்று வேண்டுகின்றார் The angel from heaven strengthens Him He stands fully alert in His distress தாங்கொணா நித்திரைகொண்டு தன் சீஷர்கள் உறங்கிவிழ ஆங்கவர் தனித்திருந்து அங்கலாய்த்து வாடுகின்றார் He finds His disciples asleep despite His pleading He suffers alone, groaning in agony