utharith thallu thookki erinthitu
azhuththum sumaikalai thinam
patrum parangalai unnai

porumaiyutan ni ootu
en nesarin mel kan vaiththu ootu

mekam ponra thiral kootam
parisu petru nirkinranar
mukam malarnthu kai asaiththu
va va va enkinranar
ooti va enkinranar

...porumaiyutan

avamanaththai ennamal
sumanthare siluvaithanai
amarnthu vittar ariyanaiyil
athipathiyay arasanay

...porumaiyutan

thamakku vantha ethirppellam
thangkik konta iratsakarai
sinthaiyil nam niruththinal
sornthu nam povathillai

...porumaiyutan

utharith thallu thookki erinthitu azhuththum sumaikalai thinam patrum parangalai unnai porumaiyutan ni ootu en nesarin mel kan vaiththu ootu mekam ponra thiral kootam parisu petru nirkinranar mukam malarnthu kai asaiththu va va va enkinranar ooti va enkinranar ...porumaiyutan avamanaththai ennamal sumanthare siluvaithanai amarnthu vittar ariyanaiyil athipathiyay arasanay ...porumaiyutan thamakku vantha ethirppellam thangkik konta iratsakarai sinthaiyil nam niruththinal sornthu nam povathillai ...porumaiyutan

உதறித் தள்ளு தூக்கி எறிந்திடு
utharith thallu thookki erinthidu
அழுத்தும் சுமைகளை (தினம்)
aluththum sumaikalai (thinam)
பற்றும் பாரங்களை – உன்னை
pattum paarangalai – unnai
பொறுமையுடன் நீ ஒடு ( என் )
porumaiyudan nee odu ( en )
நேசரின் மேல் கண் வைத்து ஓடு
naesarin mael kann vaiththu odu
1.மேகம் போன்ற திரள் கூட்டம்
1.maekam ponta thiral koottam
பரிசு பெற்று நிற்கின்றனர்
parisu pettu nirkintanar
முகம் மலர்ந்து கை அசைத்து
mukam malarnthu kai asaiththu
வா வா வா என்கின்றனர்
vaa vaa vaa enkintanar
(ஓடி வா என்கின்றனர்) – பொறுமையுடன்
(oti vaa enkintanar) – porumaiyudan
2.அவமானத்தை எண்ணாமல்
2.avamaanaththai ennnnaamal
சுமந்தாரே சிலுவைதனை
sumanthaarae siluvaithanai
அமர்ந்து விட்டார் அரியணையில்
amarnthu vittar ariyannaiyil
அதிபதியாய் அரசனாய்
athipathiyaay arasanaay
3.தமக்கு வந்த எதிர்ப்பெல்லாம்
3.thamakku vantha ethirppellaam
தாங்கிக் கொண்ட இரட்சகரை
thaangik konnda iratchakarai
சிந்தையில் நாம் நிறுத்தினால்
sinthaiyil naam niruththinaal
சோர்ந்து நாம் போவதில்லை
sornthu naam povathillai

உதறித் தள்ளு தூக்கி எறிந்திடு utharith thallu thookki erinthidu அழுத்தும் சுமைகளை (தினம்) aluththum sumaikalai (thinam) பற்றும் பாரங்களை – உன்னை pattum paarangalai – unnai பொறுமையுடன் நீ ஒடு ( என் ) porumaiyudan nee odu ( en ) நேசரின் மேல் கண் வைத்து ஓடு naesarin mael kann vaiththu odu 1.மேகம் போன்ற திரள் கூட்டம் 1.maekam ponta thiral koottam பரிசு பெற்று நிற்கின்றனர் parisu pettu nirkintanar முகம் மலர்ந்து கை அசைத்து mukam malarnthu kai asaiththu வா வா வா என்கின்றனர் vaa vaa vaa enkintanar (ஓடி வா என்கின்றனர்) – பொறுமையுடன் (oti vaa enkintanar) – porumaiyudan 2.அவமானத்தை எண்ணாமல் 2.avamaanaththai ennnnaamal சுமந்தாரே சிலுவைதனை sumanthaarae siluvaithanai அமர்ந்து விட்டார் அரியணையில் amarnthu vittar ariyannaiyil அதிபதியாய் அரசனாய் athipathiyaay arasanaay 3.தமக்கு வந்த எதிர்ப்பெல்லாம் 3.thamakku vantha ethirppellaam தாங்கிக் கொண்ட இரட்சகரை thaangik konnda iratchakarai சிந்தையில் நாம் நிறுத்தினால் sinthaiyil naam niruththinaal சோர்ந்து நாம் போவதில்லை sornthu naam povathillai